Αναφερόμενος στις προκλήσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η τοπική αυτοδιοίκηση, με αφορμή την ένταση που επικράτησε στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, στη συνέντευξη του στο MEGA κατήγγειλε πως η ηγεσία της επιχείρησε να περάσει βιαστικά ένα ψήφισμα που εξυμνούσε το κυβερνητικό έργο ενόψει της επίσκεψης του πρωθυπουργού, αποφεύγοντας τις διαφανείς διαδικασίες, καθώς πολλοί δήμαρχοι φοβούνται να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους υπό την απειλή του οικονομικού αποκλεισμού τους από κρατικά κονδύλια.
«Ήθελαν να περάσει ένα ψήφισμα γρήγορο, το οποίο να είναι ένα λιβάνισμα της κυβέρνησης. Το ψήφισμα του κυρίου Κυρίζογλου αφορούσε στο, στα θετικά βήματα που έχει κάνει η κυβέρνηση για την τοπική αυτοδιοίκηση. Κοντεύουμε να κλείσουμε, είναι η δικιά μας προσέγγιση και έχουμε πολύ μεγάλες δυσκολίες και τα σταθερά αυτά βήματα πρέπει να συνεχιστούν. Και εμείς λέγαμε ότι πρέπει να διεκδικήσουμε. Είναι προεκλογική περίοδος και έχουμε την ευκαιρία, όπως και άλλες κοινωνικές ομάδες, να διεκδικήσουμε και να πάρουμε λίγα περισσότερα χρήματα, να φτιάξουμε τα σχολεία μας, να φτιάξουμε δρόμους, πεζοδρόμια».
«Δεν θέλανε γιατί ήρθε ο πρωθυπουργός μετά από τόσα χρόνια. Πήγε στην ΚΕΔΕ, ήρθε στην Καλαμάτα και μίλησε. Δεν έδωσε αυτά τα οποία περίμεναν οι δήμαρχοι και υπήρχε πολύ μεγάλη αναστάτωση. Θέλοντας λοιπόν να λειάνει το περιβάλλον, να μη δημιουργήσει πρόβλημα, ο Κυρίζογλου αποφάσισε και η ηγεσία της ΚΕΔΕ να κάνει μία, ας το πούμε, ψηφοφορία στα γρήγορα, η οποία κατέληξε σε αυτό το φιάσκο, οφείλουμε να το πούμε, το οποίο δεν τιμάει κανέναν. Διότι μπορεί κανείς να χάνει, να κερδίζει, αλλά πρέπει να σεβόμαστε τις διαδικασίες και τους συνέδρους. Μπορούμε να κερδίσουμε, να χάνουμε, αλλά με σεβασμό στην πολιτική σύγκρουση».
«Πολλοί δήμαρχοι φοβούνται. Λένε δηλαδή η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση μας δημιουργεί προβλήματα, αλλά φοβόμαστε να αντιπαρατεθούμε γιατί θα μας κόψουν τα προγράμματα. Γι’ αυτό και δεν ήθελαν ονομαστική ψηφοφορία».
Παράλληλα, ο δήμαρχος Αθηναίων ανέδειξε τα οξυμένα οικονομικά προβλήματα των δήμων, εστιάζοντας στο υπέρογκο ενεργειακό κόστος, καθώς οι δήμοι πληρώνουν τετραπλάσια τιμή ανά κιλοβατώρα σε σχέση με τη βιομηχανία, αλλά και στο γεγονός ότι το τέλος διαμονής από τον τουρισμό καταλήγει εξολοκλήρου στο κράτος και όχι στις πόλεις.
