Στο κλειστό του Ταε κβον ντο, στο Φάληρο, όπου διεξάγεται το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ανέβασε κατακόρυφα τους πολιτικούς τόνους, καταθέτοντας μια ολοκληρωμένη στρατηγική ρήξης με τη συντηρητική διακυβέρνηση και ταυτόχρονα ένα σαφές σχέδιο επανατοποθέτησης της παράταξης ως δύναμης εξουσίας.
Η παρέμβασή του, όπως σημειώνει το thesocialist.gr, δεν περιορίστηκε σε διαπιστώσεις - αποτέλεσε ευθεία πρόκληση προς το κόμμα να εγκαταλείψει τη λογική της διαχείρισης και να κινηθεί επιθετικά προς τη νίκη.
Από την πρώτη φράση, ο Δήμαρχος έθεσε το πολιτικό διακύβευμα με όρους κοινωνικής πίεσης και όχι κομματικής ρητορικής. Η «Πολιτική Αλλαγή», όπως υπογράμμισε, δεν είναι πλέον σύνθημα αλλά «απαίτηση» των πολιτών, δίνοντας το στίγμα μιας γραμμής που επιχειρεί να αποτυπώσει τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση. Με αιχμές για «αδιαφάνεια», «αλαζονεία» και «διαφθορά», και με ευθείες αναφορές στο σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Χάρης Δούκας περιέγραψε μια συνολική κρίση δημοκρατίας, επενδύοντας πολιτικά στην ανάγκη «δημοκρατικής ανατροπής».
Στο εσωκομματικό πεδίο, η τοποθέτηση είχε χαρακτήρα καμπής. Ο Δήμαρχος απέρριψε κάθε λογική εφησυχασμού, επιμένοντας ότι η κοινωνία «περιμένει περισσότερα» και ότι το κόμμα οφείλει να αποδείξει, μέσα σε έναν χρόνο, πως μπορεί να κυβερνήσει. Με σαφή στόχευση, απέρριψε το ενδεχόμενο τρίτης εκλογικής ήττας απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, θέτοντας ως αδιαπραγμάτευτο στόχο τη νίκη και την προοδευτική διακυβέρνηση.
Κομβικό σημείο της παρέμβασης αποτέλεσε η πρώτη του πρόταση: ένα κατηγορηματικό «όχι» σε οποιαδήποτε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. Ο Χάρης Δούκας επέμεινε ότι η στάση αυτή δεν είναι τακτικισμός αλλά όρος πολιτικής αξιοπιστίας και εκλογικής διεύρυνσης. Με αναφορά στην εμπειρία του SPD στη Γερμανία, προειδοποίησε για τις συνέπειες της σύμπλευσης με τη συντήρηση, επιχειρώντας να θωρακίσει ιδεολογικά τη γραμμή της αυτονομίας.
Η δεύτερη ενότητα της ομιλίας ανέδειξε ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικών προτάσεων, που εκτείνεται από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου μέχρι τη ριζική αναθεώρηση του μοντέλου διακυβέρνησης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην κριτική προς το «πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα», το οποίο χαρακτήρισε ως θεσμική στρέβλωση που υπονομεύει τη δημοκρατική ισορροπία. Παράλληλα, πρότεινε ενίσχυση των θεσμικών αντιβάρων, σαφέστερο διαχωρισμό εξουσιών και βαθιά μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, με στόχο την αποδόμηση του πελατειακού κράτους.
Στο πεδίο της οικονομίας και της κοινωνικής πολιτικής, ο Δήμαρχος έθεσε στο επίκεντρο τη μάχη κατά των ανισοτήτων, ασκώντας σκληρή κριτική στη χαμηλή φορολόγηση των μερισμάτων και στην εκροή πλούτου στο εξωτερικό. Παράλληλα, ανέδειξε το ζήτημα της «απώλειας εθνικής κυριαρχίας» μέσα από την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών υποδομών και την είσοδο ξένων κεφαλαίων σε κρίσιμους τομείς, συνδέοντας την οικονομική πολιτική με τη γεωπολιτική ασφάλεια.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην αποκέντρωση, με τον Χάρης Δούκας να αναδεικνύει τη δραματική υστέρηση της ελληνικής αυτοδιοίκησης σε σχέση με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Η αναφορά του στα ποσοστά χρηματοδότησης αποτέλεσε σαφή αιχμή κατά της κεντρικής εξουσίας, αναδεικνύοντας το χάσμα ανάμεσα στις διακηρύξεις και την πραγματικότητα.
Στην τρίτη του πρόταση, ο Δήμαρχος επιχείρησε να επανασυνδέσει τη σύγχρονη στρατηγική του κόμματος με την ιστορική του διαδρομή, επικαλούμενος τις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου, του Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου. Το μήνυμα ήταν σαφές: η προοδευτική παράταξη οφείλει να οικοδομήσει ξανά συμμαχίες, όχι με όρους ευκαιριακής σύμπραξης αλλά πάνω σε προγραμματική βάση, με στόχο τη συγκρότηση μιας πλειοψηφικής κοινωνικής δυναμικής απέναντι στη δεξιά.
Η παρέμβαση ολοκληρώθηκε με την «3+1» πρόταση, που αφορούσε τη λειτουργία του ίδιου του κόμματος. Ο Χάρης Δούκας έθεσε ζήτημα εσωκομματικής δημοκρατίας, απορρίπτοντας πρακτικές αποκλεισμών και υπογραμμίζοντας την ανάγκη ενεργοποίησης της βάσης. Με αιχμές για τη λειτουργία των οργάνων και την αντιμετώπιση της διαφωνίας, ζήτησε ουσιαστική συμμετοχή και συνδιαμόρφωση, επιχειρώντας να μετατοπίσει το κέντρο βάρους από τις κορυφές στη βάση.
Συνολικά, η ομιλία του δημάρχου Αθηναίων αποτέλεσε μια σαφή πολιτική παρέμβαση με διπλό αποδέκτη: την κοινωνία που ζητά εναλλακτική πρόταση εξουσίας και το ίδιο το κόμμα που καλείται να αποφασίσει αν θα παραμείνει σε ρόλο παρατηρητή ή θα διεκδικήσει την πρωτοκαθεδρία στον προοδευτικό χώρο. Με αιχμηρό λόγο και καθαρές γραμμές, ο Χάρης Δούκας έθεσε το δίλημμα χωρίς υπεκφυγές: ρήξη ή στασιμότητα.
