Η πολιτική και οι πολιτικοί φθείρονται κυρίως όταν οι πολίτες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι πίσω από τις εξαγγελίες δεν υπάρχει αντίστοιχο αποτέλεσμα. Στην περίπτωση της δημάρχου Ραφήνας–Πικερμίου, Δήμητρας Τσεβά, αυτή η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει με ένταση στην τοπική κοινωνία και γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να περιοριστεί σε επίπεδο παρασκηνίου.
Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων της, η δημοτική αρχή επένδυσε σε ένα πομπώδες αφήγημα μεγάλων αλλαγών και αοριστιών περί τάχα σύγχρονης διοίκησης και νέας εποχής για τον δήμο. Οι πολίτες άκουσαν για αόριστα σχέδια, για δήθεν καλύτερη οργάνωση, για αποτελεσματικότερη καθημερινότητα. Όμως όσο περνά ο χρόνος, έρχεται η πραγματικότητα των κενού περιεχομένου εξαγγελιών και ενισχύεται η αίσθηση -που πλέον μετατρέπεται σε απτή εμπειρία- ότι δεν υπήρξε ούτε σαφές όραμα ούτε ολοκληρωμένο σχέδιο για να κινηθεί ο δήμος ψηλότερα.
Στον Δήμο Ραφήνας–Πικερμίου τα προβλήματα είναι συγκεκριμένα και διαχρονικά. Οι πολίτες δεν κρίνουν από παρουσιάσεις αλλά από την καθημερινή εμπειρία: από την ταχύτητα των υπηρεσιών, την καθαριότητα, τις υποδομές, την αποτελεσματικότητα στις κρίσεις. Και εκεί ακριβώς γεννιέται η δυσφορία, γιατί η εικόνα που συχνά εκπέμπεται από τη σημερινή διοίκηση είναι απογοητευτική.
«Εμπρός για πίσω» είναι για πολλούς δημότες η καθημερινή εικόνα που βιώνεται στην πράξη. Το σοβαρότερο όμως πρόβλημα για κάθε διοίκηση δεν είναι μόνο η καθυστέρηση. Είναι όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι επιχειρείται συνεχής ωραιοποίηση μιας πραγματικότητας που οι πολίτες βλέπουν διαφορετικά. Όταν μια δημοτική αρχή υπόσχεται πολλά και εμφανίζει λιγότερα, η πολιτική κριτική μετατρέπεται γρήγορα σε ζήτημα αξιοπιστίας.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πιο σκληρή αδυναμία της σημερινής διοίκησης: αντί να παραδέχεται δυσκολίες, περιορισμούς ή αστοχίες, συχνά επιλέγεται η διατύπωση μιας εικόνας που δείχνει σχεδόν όλα υπό έλεγχο. Όμως η κοινωνία δεν πείθεται εύκολα όταν η καθημερινότητα διαψεύδει το αφήγημα.
Αν η σημερινή δήμαρχος δεν είχε επενδύσει στα προεκλογικά ψέματα και είχε επιλέξει από την αρχή λιγότερα μεγάλα λόγια και περισσότερη διοικητική ειλικρίνεια, ίσως σήμερα να είχε χτίσει πιο σταθερή σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες. Γιατί ο δημότης συγχωρεί το δύσκολο, αλλά δύσκολα συγχωρεί το ανακριβές και ακόμη δυσκολότερα το συνειδητό ψέμα.
Η πολιτική δεν τιμωρεί μόνο την αποτυχία - τιμωρεί κυρίως την απόσταση ανάμεσα σε όσα λέγονται και σε όσα αποδεικνύονται. Και αυτή η απόσταση είναι που σήμερα βαραίνει όλο και περισσότερο το πολιτικό αποτύπωμα της Δήμητρα Τσεβά.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν προθέσεις. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει πραγματική διοικητική δυνατότητα να παραχθεί έργο χωρίς υπερβολές, χωρίς διαρκείς, αλλά ανούσιες θριαμβολογίες και χωρίς την ανάγκη κάθε αδυναμία να παρουσιάζεται ως επιτυχία.
Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο: μπορεί το ψέμα να αντικατασταθεί από την αλήθεια και η αλήθεια να συνοδευτεί από σκληρή δουλειά; Η εικόνα που διαμορφώνεται μέχρι σήμερα δίνει αρνητική απάντηση. Η ανεπάρκεια αναδεικνύεται σε πολλά επίπεδα, η έλλειψη διοικητικής ετοιμότητας γίνεται συχνά εμφανής και η μετάθεση ευθυνών προβάλλει ως μόνιμη άμυνα.
Είναι πασίγνωστο ότι ένας δήμος δεν διοικείται με δηλώσεις. Διοικείται με δουλειά που φέρνει αποτέλεσμα. Και όταν το αποτέλεσμα αργεί, κάθε λέξη που ειπώθηκε επιστρέφει ως πολιτικός λογαριασμός.
Και αυτός ο λογαριασμός, όταν έρθει η ώρα της κάλπης, θα είναι ιδιαίτερα βαρύς και «ασήκωτος» για τη σημερινή διοίκηση.
Θα την στείλει με ασφάλεια στον πάτο των προτιμήσεων των πολιτών αναδεικνύοντας αλήθειες που έλεγε η προηγούμενη διοίκηση.
Η σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο του τ. δημάρχου Βαγγέλη Μπουρνούς, όπου υπήρχε αναμφισβήτητα σταθερός διοικητικός βηματισμός, σαφέστερη γνώση των τοπικών προβλημάτων και μεγαλύτερη αίσθηση συνέχειας στη λειτουργία του δήμου και κυρίως όραμα για έναν ποιοτικότερο σε υποδομές και ποιότητα ζωής δήμο, επανέρχεται όλο και πιο συχνά στη δημόσια συζήτηση. Εκεί ακριβώς αναδεικνύεται ότι η εμπειρία, η θεσμική συνέχεια και η γνώση της αυτοδιοίκησης παραμένουν στοιχεία που τελικά αξιολογούνται περισσότερο από τους πολίτες, έστω και αν κάποιοι εξ αυτών πρόσκαιρα μπορεί να παραπλανήθηκαν.
