Όταν ο Μανώλης Χριστόδουλακης, αποφάσισε να προσπαθήσει να μπει σε παπούτσια που δεν του κάνουν, είχε δύο επιλογές: Η την αποδοχή πως η προσπάθεια δεν πήγε καλά ή την επιμονή να συνεχίσει το βάδην, τη στιγμή που το αγώνισμα είναι «100άρι».
Δυστυχώς, κάθε φορά που ο Μανώλης σκοντάφτει, βρίσκεται το Μητσοτακικό ΜΜΕ να τον «σηκώσει» τελώντας άτυπα χρέη «Γραφείο Τύπου» του Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Ανατολική Αττική.
Κάθε διφορούμενη ανάρτηση και συνέντευξη, με «μητρικό ένστικτο» το ΜΜΕ αποφασίζει να επεξηγήσει στο φιλοθεάμων αναγνωστικό κοινό και τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, το τι εννοεί ο Μανώλης Χριστόδουλακης τελικά...
Στην πολιτική κάποιοι επιλέγουν γραμμή. Και κάποιοι άλλοι… επιλέγουν στροφή επί τόπου. Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης φαίνεται να ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί όταν τη μία μέρα υψώνεις λάβαρο «καμία σχέση με τη ΝΔ» και την επόμενη κάνεις τον πυροσβέστη με «παιδιά ψυχραιμία», δεν μιλάμε για πολιτική στρατηγική - μιλάμε για πολιτικό σλάλομ.
Το ρεπορτάζ περιγράφει σχεδόν με κωμικό τρόπο αυτή την εναλλαγή ρόλων. Από σκληρή γραμμή απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, σε μια αιφνίδια έκκληση για ηρεμία και «σοβαρότητα», λες και κάποιος πάτησε φρένο την ώρα που το αφήγημα έπαιρνε μπρος. Κι όλα αυτά σε δεκαεπτά λέξεις - αρκετές για να μαζευτούν τα ασυμμάζευτα, αλλά όχι αρκετές για να κρυφτεί η αντίφαση.
Γιατί όμως η αιφνίδια αναστροφή του Μανώλη; Νομίζω όλοι καταλαβαίνουν.
Οι πιρουέτες μπορεί να εντυπωσιάζουν στιγμιαία, αλλά δεν πείθουν...
