Όταν η αποποίηση ευθυνών γίνεται δημόσια παραδοχή και οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης.
Μια αποκαλυπτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ραφήνας-Πικερμίου, με πρωταγωνίστρια τη δήμαρχο Δήμητρα Τσεβά, ανέδειξε για ακόμη μία φορά τον τρόπο με τον οποίο η σημερινή δημοτική αρχή αντιλαμβάνεται την άσκηση διοίκησης, την ανάληψη ευθυνών και, κυρίως, την αντιμετώπιση σοβαρών ζητημάτων που αφορούν εργαζομένους του Δήμου.
Αφορμή αποτέλεσε το θέμα της παραίτησης από τη διαδικασία της έφεσης, προκειμένου να καταστεί τελεσίδικη η πρωτόδικη δικαστική απόφαση για τη μετατροπή των συμβάσεων 17 εργαζομένων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου. Πρόκειται για ανθρώπους που επί 14 ολόκληρα χρόνια προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στις δομές των παιδικών σταθμών του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου.
Και ενώ ο νομοθέτης προσδιορίζει ως αρμόδιο όργανο για τη σχετική απόφαση τη Δημοτική Επιτροπή, εκεί ακριβώς ξεκίνησε το πραγματικό «κρεσέντο» της δημάρχου.
Η πρώτη ομολογία ήρθε από το ίδιο της το στόμα και μάλιστα από μικροφώνου!
Η δήμαρχος παραδέχθηκε ότι παρέπεμψε το ζήτημα στο Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να μην αναλάβει η ίδια την ευθύνη της απόφασης, καθώς στη Δημοτική Επιτροπή συμμετέχει ως πρόεδρος, ενώ στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν διαθέτει δικαίωμα ψήφου.
Μια δημόσια παραδοχή που γεννά εύλογα ερωτήματα για την αντίληψη της δημάρχου περί θεσμικής ευθύνης. Διότι η διοίκηση δεν είναι άσκηση αποφυγής ευθυνών ούτε μεταφορά δύσκολων αποφάσεων από το ένα όργανο στο άλλο, ανάλογα με το πολιτικό κόστος.
Και το χειρότερο; Η συνέχεια αποδείχθηκε ακόμη πιο αποκαλυπτική.
Απευθυνόμενη στους παρευρισκόμενους εργαζομένους, η δήμαρχος ισχυρίστηκε ότι με την τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου, που είχε συζητηθεί στο αμέσως προηγούμενο θέμα και προέβλεπε τη δημιουργία μόνιμων θέσεων για τους παιδικούς σταθμούς, είχε ήδη διασφαλίσει τις θέσεις εργασίας τους.
Μόνο που η πραγματικότητα ήταν διαφορετική και η απάντηση δεν άργησε να έρθει: οι θέσεις των συγκεκριμένων εργαζομένων είναι προσωποπαγείς! και όχι οργανικές.
Επομένως, η δημιουργία γενικών οργανικών θέσεων στον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας δεν ταυτίζεται με τη σύσταση των προσωποπαγών θέσεων που αφορούν τους 17 εργαζομένους.
Απτόητη, η δήμαρχος συνέχισε, υποστηρίζοντας ότι είχε ήδη εγγράψει τη μισθοδοσία τους στον προϋπολογισμό και είχε ζητήσει τη σχετική χρηματοδότηση από το Υπουργείο Εσωτερικών, παρουσιάζοντας μάλιστα τις ενέργειες αυτές ως εγγύηση για την εργασιακή τους διασφάλιση.
Όμως και αυτός ο ισχυρισμός αμφισβητήθηκε ευθέως από την αντιπολίτευση, η οποία επισήμανε ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη εγγραφή πριν συσταθούν οι απαιτούμενες προσωποπαγείς θέσεις, κάτι που προϋποθέτει την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης.
Και εκεί που θα περίμενε κανείς να ολοκληρωθεί αυτή η επίδειξη διοικητικής σύγχυσης, ήρθε η κορωνίδα!
Η δήμαρχος, απευθυνόμενη στον δικηγόρο των εργαζομένων, του ζήτησε ουσιαστικά να επιβεβαιώσει ότι μια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, επειδή αυτό αποτελεί πολυπληθέστερο όργανο από τη Δημοτική Επιτροπή, διαθέτει μεγαλύτερη ισχύ ενώπιον του δικαστηρίου!
Η απάντηση του νομικού ήταν τόσο απλή όσο και αποστομωτική:
«Αυτό δεν ισχύει».
Γιατί, προφανώς, η νομική ισχύς μιας απόφασης δεν καθορίζεται από το πόσοι κάθονται γύρω από το τραπέζι, αλλά από την αρμοδιότητα του οργάνου που την εκδίδει και από όσα προβλέπει ο νόμος.
Και κάπως έτσι, μέσα σε μία συνεδρίαση, αναδείχθηκαν η προσπάθεια αποποίησης ευθυνών, οι αντιφάσεις στους ισχυρισμούς της δημοτικής αρχής και μια ανησυχητική σύγχυση γύρω από κρίσιμες διοικητικές και νομικές διαδικασίες.
Ωστόσο, εκείνο που θα μείνει ανεξίτηλο από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση δεν είναι μόνο οι δηλώσεις της δημάρχου.
Είναι τα χαμόγελα, αλλά και η έκδηλη αγανάκτηση των ίδιων των εργαζομένων, που ύστερα από 14 χρόνια προσφοράς στους παιδικούς σταθμούς του Δήμου βρέθηκαν να παρακολουθούν μια πολιτική διαχείριση του εργασιακού τους μέλλοντος, η οποία κάθε άλλο παρά τους άξιζε.
Άνθρωποι που δεν ζητούν χάρη, αλλά την οριστική δικαίωση και την εργασιακή ασφάλεια που διεκδικούν επί χρόνια.
Και που, αντί για ξεκάθαρες αποφάσεις και ανάληψη ευθύνης, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια δημοτική αρχή η οποία έδωσε την εντύπωση ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διαχείριση του πολιτικού κόστους παρά για την ουσιαστική επίλυση του προβλήματός τους.
Γιατί, τελικά, η διοίκηση ενός Δήμου δεν κρίνεται από την ικανότητα της δημάρχου να μεταθέτει τις ευθύνες, αλλά από το θάρρος της να τις αναλαμβάνει.
Και στη συγκεκριμένη συνεδρίαση, η διοίκηση Τσεβά μάλλον έδωσε μόνη της την απάντηση στο ερώτημα αν διαθέτει αυτό το θάρρος.
Τα εύσημα τα πήρε το σύνολο της αντιπολίτευσης και ξεχώρισαν οι παρεμβάσεις του πρώην δημάρχου Ευάγγελου Μπουρνούς υπέρ των εργαζομένων.
