Σε κλίμα συγκίνησης και σεβασμού, με συντρόφους, συγγενείς και φίλους να δίνουν το «παρών» για το ύστατο «αντίο» πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο Ραφήνας, η πολιτική κηδεία του συντρόφου Χρήστου Τσαλαπατάνη, γραμματέα της ΚΟΒ Ραφήνας και μέλους της ΤΕ Μεσογείων - Λαυρεωτικής, που έφυγε αναπάντεχα από τη ζωή την Πέμπτη 16 Ιούλη.
Στον αποχαιρετισμό του συντρόφου Χρήστου παρευρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, αποτελούμενη από τον Γιάννη Γκιόκα, μέλος του ΠΓ και τα μέλη της Αλέκα Παπαρήγα, Γιάννη Μανουσογιαννάκη, Γιώργο Τάτση και τον Βάλσαμο Συρίγο ο οποίος στον επικήδειο σημείωσε:
«Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι, οικογένεια του αγαπημένου μας συντρόφου Χρήστου,
Στεκόμαστε σήμερα με βαθιά συγκίνηση για να αποχαιρετήσουμε έναν άνθρωπο που συνέδεσε ολόκληρη τη ζωή του με την εργατική τάξη, με τους αγώνες του λαού, με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και με τη Ραφήνα. Έναν άνθρωπο που πραγματικά κατέκτησε στον χρόνο την αναγνωρισιμότητα του κόσμου ότι αυτός αντιπροσωπεύει το Κόμμα στην πόλη. Ως η φωνή του ΚΚΕ χαρακτηριζόταν, ως τέτοιος κέρδισε τη συμπάθεια του κόσμου.
Ο Χρήστος δεν ήταν ένας άνθρωπος που απλά κάποια στιγμή συγκυριακά βρέθηκε στον αγώνα και έφυγε. Ήταν ένας άνθρωπος που έζησε σύμφωνα με τις ιδέες του. Δεν διαχώρισε ποτέ τη ζωή του από τον αγώνα. Η καθημερινότητά του, η δουλειά του, οι σχέσεις του με τον κόσμο, η δράση του μέσα στο κίνημα και στην Τοπική Διοίκηση αποτελούσαν μία ενιαία πορεία προσφοράς.
Γεννήθηκε το 1960 στη Ραφήνα, μέσα σε μια εργατική - λαϊκή οικογένεια. Από μικρός γνώρισε τη βιοπάλη. Δούλεψε στην οικοδομή, στις μεταφορές, όπως χιλιάδες εργαζόμενοι αυτού του τόπου που βγάζουν το ψωμί τους με τον ιδρώτα τους. Γνώρισε από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της ζωής και δεν ξέχασε ποτέ από πού ξεκίνησε και τι είναι, ποτέ δεν προσποιήθηκε ότι ήταν κάτι άλλο.
Οι αγώνες της αντιδικτατορικής πάλης και του Πολυτεχνείου τον σημάδεψαν. Ως μαθητής οργανώθηκε στην ΚΝΕ το 1976 και δύο χρόνια αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ. Από τότε μέχρι την τελευταία του πνοή έμεινε σταθερός στις αρχές του, χωρίς παρεκκλίσεις, χωρίς συμβιβασμούς.
Τα δύσκολα χρόνια των ανατροπών και της περιόδου που κάποιοι θέλησαν να διαλύσουν το Κόμμα, αταλάντευτα στάθηκε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, υπερασπίστηκε το Κόμμα, τον σοσιαλισμό, τον μαρξισμό - λενινισμό. Ήταν ανάμεσα σε μια χούφτα ανθρώπων κυριολεκτικά, που κράτησαν το Κόμμα ζωντανό όχι μόνο στη Ραφήνα, αλλά και στα Μεσόγεια.
Για σχεδόν μισό αιώνα υπηρέτησε το Κόμμα από πολλές και διαφορετικές θέσεις ευθύνης. Ως γραμματέας Κομματικών Οργανώσεων, ως μέλος καθοδηγητικών οργάνων, ως επικεφαλής της "Λαϊκής Συσπείρωσης" Ραφήνας - Πικερμίου, ως δημοτικός σύμβουλος.
Ποτέ όμως δεν αντιμετώπισε αυτές τις θέσεις ως αξιώματα. Τις θεωρούσε ευθύνη που του χρεώθηκε από το Κόμμα απέναντι στα μέλη του και στον λαό.
Βρισκόταν πάντα εκεί όπου υπήρχε ανάγκη. Δίπλα στους εργαζόμενους, στους ανέργους, στους νέους, στους συνταξιούχους. Στις απεργίες, στις κινητοποιήσεις, στις λαϊκές διεκδικήσεις. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα λίγες μέρες πριν φύγει από τη ζωή στην απεργία στο λιμάνι, στους καταπέλτες των πλοίων. Ήταν από αυτούς τους συντρόφους που δεν περίμεναν να τους καλέσει κανείς.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο υπερασπίστηκε με συνέπεια τα συμφέροντα των κατοίκων. Δεν συμβιβάστηκε με τη λογική της διαχείρισης ούτε αντιμετώπισε την Τοπική Διοίκηση ως χώρο προσωπικής προβολής. Έβλεπε τον δήμο ως πεδίο υπεράσπισης των λαϊκών αναγκών και αποκάλυψης της πολιτικής που τις γεννά.
Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του, γνωρίζουν ότι ο Χρήστος διακρινόταν για τη σεμνότητα, την ανιδιοτέλεια και την εργατικότητά του.
Δεν επιδίωξε ποτέ προσωπική αναγνώριση.
Δεν ζήτησε ποτέ ανταλλάγματα.
Δεν εγκατέλειψε ποτέ τη συλλογική προσπάθεια.
Ήξερε ότι τίποτα δεν κατακτιέται από έναν άνθρωπο μόνο του. Πίστευε βαθιά στη δύναμη της οργάνωσης, της συλλογικής δράσης και της αλληλεγγύης.
Πάντα είχε ιδιαίτερη έγνοια για το τι έρχεται καινούργιο, πώς πείθουμε νέο κόσμο. Είχε έγνοια πώς θα κάνει τους συντρόφους να αγαπήσουν το διάβασμα, να μάθουν να χτίζουν πάνω σε αυτό, είχε έγνοια πώς διαπαιδαγωγούμε τα νέα παιδιά, πώς αφομοιώνουν το τι λέει το Κόμμα μας και η θεωρία μας. Πάντα ήταν σε κάθε σύντροφο δίπλα όχι για να κουνήσει το δάκτυλο, αλλά για να σκύψει και να βοηθήσει σε κάθε πρόβλημα μικρό ή μεγάλο. Ήξερε καλά ότι στην υπόθεσή μας, στον σκοπό μας, στον στόχο μας δεν χωράει το εγώ αλλά μόνο το εμείς. Ότι ατομικός δρόμος σε οποιαδήποτε δυσκολία δεν υπάρχει . Ακόμα και στις δυσκολίες της ζωής τις δικές του, δεν λύγισε, τις πάλεψε, τις αντιμετώπισε με ψηλά το κεφάλι.
Σήμερα αποχαιρετούμε έναν σύντροφο που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα σε όσους τον γνώρισαν, που άφησε την προσωπική του σφραγίδα στην πορεία του Κόμματός μας στην περιοχή της Ραφήνας.
Στη σύζυγό του, στα παιδιά του, στους συγγενείς και στους αγαπημένους του εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια.
Η απώλειά τους είναι μεγάλη.
Όμως μπορούν να αισθάνονται περήφανοι, γιατί ο Χρήστος έζησε μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια, συνέπεια και προσφορά.
Για εμάς, τους συντρόφους του, η καλύτερη τιμή στη μνήμη του δεν είναι μόνο τα λόγια.
Είναι η συνέχιση του δρόμου που ο ίδιος ακολούθησε.
Να δυναμώσουμε τους αγώνες. Να δυναμώσουμε την οργάνωση του λαού. Να δυναμώσουμε το ΚΚΕ. Γιατί αυτό ήθελε και ο ίδιος. Για αυτό πάλευε. Έτσι θα τιμηθεί πραγματικά η μνήμη του.
Ο Χρήστος φεύγει από κοντά μας, όμως αφήνει πίσω του ένα παράδειγμα ζωής.
Ένα παράδειγμα ανθρώπου που δεν λύγισε στις δυσκολίες.
Που δεν εγκατέλειψε τις ιδέες του.
Που έμεινε πιστός μέχρι το τέλος στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο αποτύπωμα που αφήνει.
Αυτό είναι που θα θυμόμαστε.
Και γι' αυτό, σήμερα, δίνουμε υπόσχεση. Ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα, ότι θα κρατήσουμε ζωντανές τις αξίες που υπηρέτησε.
Ότι θα βαδίσουμε στον ίδιο δρόμο, μέχρι να δικαιωθούν οι αγώνες και οι θυσίες τόσων.
Ασπασία, Άλκηστις, Έκτορα
Να είστε περήφανοι για τον άνθρωπό σας.
Έφυγε ταπεινά και διακριτικά όπως ταπεινός και διακριτικός ήταν σε όλη του τι ζωή.
Σύντροφε Χρήστο, αθάνατος στη μνήμη μας».
Ακόμα μίλησαν η Ειρήνη Μπορτόνε, μέλος του Γραφείου της ΤΕ Μεσογείων - Λαυρεωτικής της ΚΝΕ και η Ευτυχία Βαρσαμή εκ μέρους της ΚΟΒ Ραφήνας.
Πηγή: 902.gr
