×
AΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΠΙΤΙ-ΚΗΠΟΣ ΥΓΕΙΑ LIFESTYLE ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ OΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΨΙΘΥΡΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΡΘΡΩΝ
H ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.
Εφόσον πλοηγήστε σε αυτήν και χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Το κατάλαβα
Σάββατο 23 Ιουνίου 2018
6:03 πμ - 8:51 μμ



ΨΙΘΥΡΟΙ - Ραφήνα
Λιμάνι Ραφήνας. Το αίσχος με την λειτουργία των πλοίων
Διαβάστηκε 596 φορές

23-06-2018
Από τo Dimotisnews
Γράφει ο Παύλος Μπατάλης

Για ακόμα ένα Σαββατοκύριακο έζησα την λογική του παραλόγου. Τη λογική του παραλόγου που συνήθως κάνει την εμφάνισή της στην πόλη Ραφήνας όλο το χρόνο εντονότερα όμως τα Σαββατοκύριακα, τις μέρες δηλαδή και τις ώρες αυτές, που ο κάθε εργαζόμενος περιμένει να ξεκουραστεί και να απολαύσει την γαλήνη του σπιτιού του. Εδώ και μερικές εβδομάδες έκαναν την εμφάνισή τους στο λιμάνι της Ραφήνας τα καλοκαιρινά πλοία, που θα εξυπηρετούν το κοινό για τα νησιά των Κυκλάδων που τόσο εσείς όσο κι εγώ μέσα από τις διάφορες ιστοσελίδες, μάθαμε για την άνεση, την ταχύτατα τους, τις προσφορές που θα κάνουν, αλλά δεν συνειδητοποιήσαμε πόσο γαϊδουρινά, πόσο απαξιωτικά θα μας φέρονταν όλοι αυτοί που τα κυβερνάνε…
Έχω την τύχη, αλλά μάλλον για ατυχία πρόκειται να μένω στο κέντρο της Ραφήνας και πάνω από το λιμάνι. Θα ήταν περιττό να σας περιγράψω, πόσες φορές μέχρι τώρα, (αλλά και πόσες ακόμα άραγε θα ζήσω όλο το καλοκαίρι), τα πλοία σφυρίζουν δαιμονιωδώς φτάνοντας ή φεύγοντας από το λιμάνι οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας.
Κατοικώντας στο κέντρο της Ραφήνας λοιπόν, έχω το «προνόμιο» να ακούω τις αναμμένες γεννήτριες πέντε έξι πλοίων να δουλεύουν συνεχώς όλη την νύχτα λες και πεντακόσια κομπρεσέρ σκάβουν σε νταμάρι (το δεύτερο λιμάνι της Αττικής και χρειάζονται γεννήτριες για να ηλεκτροδοτηθούν).
Έχω την «χαρά» να ακούω όλους τους διαλόγους και τις εντολές που δίνονται μέσω μεγαφώνων από τους αξιωματούχους των πλοίων, που φωνάζουν τόσο δυνατά ακόμα και τα ξημερώματα, λες και θέλουν να ακουστούν μέχρι το Πικέρμι. Μερικές φορές βάζουν και τραγούδια στα μεγάφωνα και έχεις την αίσθηση ότι μετέχεις σε νησιώτικο γάμο.
Έχω την τύχη να απολαμβάνω όλη αυτή την ατέλειωτη έκθεση της παρκαρισμένης λαμαρίνας των αυτοκινήτων που οι οδηγοί τους που τα παρκάρουν, δεν ξεχνούν να βάλουν και συναγερμό λες και αν συμβεί κάτι θα τρέχουμε να τους ειδοποιήσουμε εμείς στα νησιά του Αιγαίου που κάνουν τις δουλειές ή τις διακοπές τους. 
Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι, όταν αδειάζουν αυτοκίνητα τα πλοία αν συμβεί έκτακτο γεγονός και πρέπει να πας Αθήνα, μόνο ένα ελικόπτερο σε σώζει.
Χθες είχα την «τύχη» να «συμμετέχω» κι εγώ στην χαρά του καπετάνιου, γιατί μόνο έτσι θα μπορούσε να το εξηγήσει κανείς, του ταχύπλοου επιβατηγού, που με το επίμονο και συνεχόμενο επί δέκα λεπτά σφύριγμά του, γύρω στις 15.30 το μεσημέρι που κατέφθασε στο λιμάνι της Ραφήνας, ξεσήκωσε όλη την πόλη. Λες και έφευγε ο Τιτανικός για το παρθενικό του ταξίδι στην Αμερική.
Ήθελα νάξερα, δεν καταλαβαίνουν ότι αυτή η πόλη στην οποία έρχονται, δεν λέγεται Καλκούτα ή Λίβερπουλ, αλλά Ραφήνα;; Μια μικρή επαρχιακή πόλη που την έχουν καταντήσει να έχει περισσότερο θόρυβο από το κέντρο των Αθηνών;;
Δεν καταλαβαίνουν ότι σε αυτή την πόλη ζουν άνθρωποι και όχι ζώα;; Αλλά ξέχασα, στην εποχή μας τα ζώα τα σέβονται περισσότερο από τους ανθρώπους. 
ΕΛΕΕΟΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Ζητώ συγγνώμη αγαπητοί φίλοι που αναγκάζομαι να μοιραστώ την απόγνωσή μου, μαζί σας!