×
AΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΠΙΤΙ-ΚΗΠΟΣ ΥΓΕΙΑ LIFESTYLE ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ OΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΨΙΘΥΡΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΡΘΡΩΝ
H ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.
Εφόσον πλοηγήστε σε αυτήν και χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Το κατάλαβα
Τετάρτη 21 Αυγούστου 2019
6:46 πμ - 8:10 μμ



ΠΟΛΙΤΙΚΗ - Μαραθώνας
Ο Δήμαρχος Μαραθώνα αποχωρεί, η πολιτική θα επιστρέψει;
Διαβάστηκε 1017 φορές

22-11-2018
Από τoν Μανώλη Χατζηεμμανουήλ
Πτυχιούχος Οικονομολόγος - Φοροτεχνικός


Αρχίζει και ζεσταίνεται το κλίμα μπροστά στις επόμενες Δημοτικές εκλογές. Νομίζω όμως με λάθος τρόπο.
Φήμες, γκάλοπ, παραφιλολογία, όλα αυτά κανέναν δεν κάνουν σοφότερο ως προς τις επιλογές που θα έχει τον Μάιο. Ο νυν δήμαρχος Μαραθώνα θέλοντας ή μη θέλοντας θα αποχωρήσει, το είχα ξαναγράψει δύο χρόνια πριν. Το θέμα είναι: η πολιτική θα επιστρέψει;
Η καταστροφική πενταετία Ψινάκη έκανε και ένα καλό: Εδειξε ότι το κόστος της πολιτικής ανυπαρξίας δεν είναι μόνο η καθυστέρηση, μπορεί να είναι και πολύ βαρύτερο όπως έγινε στο Μάτι.
Ότι η άγνοια και η αβελτηρία δεν κρατούν μόνο καθηλωμένο ένα τόπο, τον δολοφονούν.
Έδειξε ότι το πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα και με την εγγύηση οποιασδήποτε τηλεπερσόνας στο τέλος βυθίζει τη βάρκα και αντί για επενδύσεις από Κινέζους και Σαουδάραβες φτάσαμε στα συσίτια για να ταίσουμε συμπολίτες μας που ευτυχώς τα χάσανε όλα αλλά μείνανε στη ζωή. Το ανύπαρκτο σχέδιο ανάπτυξης έγινε επίσης ανύπαρκτο σχέδιο σωτηρίας.
Κι’ ομως ο νυν Δήμαρχος στις προηγούμενες εκλογές έκανε την παντελή άγνοια προσόν και το πιστώθηκε. «Δεν είμαι Δήμαρχος, δεν έχω πρόγραμμα, δεν δεσμεύομαι για τίποτα». Μα τα ακριβώς αντίθετα είναι τα ζητούμενα και η κουλτούρα του τίποτα δεν είναι η πρωτοπορία της πολιτικής. Απολογισμός δεν υπάρχει μόνο ερωτήματα για το μέλλον που σε λίγους μήνες θα γίνει παρών.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Όποιος θέλει να κατέβει στις δημοτικές εκλογές να το πεί,να παρουσιάσει τις προτάσεις του και τους ανθρώπους που θα τις υλοποιήσουν. Η πολιτική δεν είναι το ότι νάναι μετά τις εκλογές, είναι ο διάλογος, η αντιπαράθεση, ο προγραμματικός ορίζοντας πριν από αυτές. Έξι μήνες πριν τις εκλογές είναι ικανός χρόνος για να υπάρξει ένας ουσιαστικός διάλογος, μέχρι τώρα όμως δεν έχουμε ακούσει τίποτα. Το ποιός πάει με ποιόν ως ανακύκλωση των ίδιων προσώπων είναι περισσότερο παιδικό παιχνίδι παρά πολιτική.
Το νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον δεν προτρέπει, στην πραγματικότητα επιβάλλει συνεργασίες. Εαν αυτές δεν είναι προγραμματικές, εαν δεν γίνουν στο έδαφος πολιτικών στόχων και μέσων, εαν δεν είναι δημόσιες, τότε θα πρόκειται για το χειρότερο αλισβερίσι που έχει δει ποτέ η αυτοδιοίκηση. Ας το ξέρουν από τώρα οι πολίτες, εαν δεν υπάρξουν συγκεκριμένες προτάσεις και συμφωνίες πριν τις εκλογές τότε θα υπάρξει εμπόριο αξιωμάτων μετά, και όχι μόνο τον επόμενο μήνα αλλά και τον επόμενο χρόνο και τον μεθεπόμενο κ.ο.κ.
Ελπίζω να είμαστε πλέον σίγουροι για τα πρώτα επιθυμητά στοιχεία στο βιογραφικό των υποψηφίων;
Η εντοπιότητα δεν είναι ένα τυπικό προσόν που προκύπτει από το δημοτολόγιο. Είναι το να ζεί κανείς αναμεσά μας, να πηγαίνει τα παιδιά του στα ίδια σχολεία, να αναπνέει τον ίδιο αέρα, να ψωνίζει από τα ίδια μαγαζιά, να περπατάει στους ίδιους δρόμους, να υποστηρίζει τους ίδιους συλλόγους, όλα όσα συνιστούν την μοναδική καθημερινότητα του κάθε τόπου.
Να έχει αγαπήσει, να παθιάζεται με αυτήν την περιοχή, έμπρακτα όχι διά λόγου και αυτό το δείχνει το παρελθόν της συμμετοχής ή μη του καθενός. Δεν γίνεται να ανακαλύπτεις το ενδιαφέρον σου για την πόλη μόνο όταν θες να γίνεις Δήμαρχος, είναι ο ορισμός της υποκρισίας.
Να πιστεύει στο θεσμό. Η αυτοδιοίκηση είναι άσκηση πολιτικής από τα κάτω, δεν είναι -ή δεν θα έπρεπε να είναι- καρικατούρα της εκπροσώπησης τύπου κοινοβουλίου με το λαό στη γωνία να ασκεί το εκλογικό δικαίωμα και τέλος. Υπάρχουν πολλές αφορμές, πολλοί τρόποι, πολλές ενεργές ή ανενεργές διαδικασίες που μπορεί και πρέπει να έχει λόγο, να παίρνει τον λόγο, να διεκδικεί, να συμμετέχει, να αποφασίζει.
Να είναι τίμιος, η ζωή του να είναι κρυστάλλινη, διαυγής και αποδεκτή. Γνωριζόμαστε νομίζω.
Για να μπούμε στην ουσία της πολιτικής χρειάζεται η κατάθεση:
Πλαίσιο αρχών για το πως βλέπει ο καθένας τον θεσμό.
Όραμα για την περιοχή, πως θα την ήθελε σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.
Πρόγραμμα τετραετίας για την κάθε πόλη ξεχωριστά με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητές της, τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα.
Πρόγραμμα τετραετίας ανά τομέα: Οικιστική ανάπτυξη, σχέδια, περιβάλλον, εκπαίδευση, πρόνοια, αθλητισμός, τουριστική ανάδειξη κ.λπ.
Άμεσες προτεραιότητες για την πρώτη διετία, σε κάθε περιοχή, σε κάθε τομέα.
Ο τίτλος του κειμένου μιλά για την επιστροφή της πολιτικής. Το ερώτημα είναι εύλογο: υπήρχε ποτέ για να επιστρέψει;
Υπήρχε -εκτός από ορισμένες περιόδους- μία γκρίζα κανονικότητα, που όσο πέρναγαν τα χρόνια γινόταν περισσότερο γκρίζα και λιγότερο κανονικότητα. Στην πολιτική δεν γίνεται να είσαι με όλους, θα είσαι με το προγραμμά σου, δεν έχουν όλοι δίκιο, κάποιοι έχουν άδικο, δεν βγαίνεις δήμαρχος έχοντας από την επόμενη μέρα το μυαλό σου στις επόμενες εκλογές, δεν είναι κατάλληλος για αξίωμα όποιος έχει ψήφους.
Η περίοδος Ψινάκη δεν δικαιώνει ούτε τα λάθη ούτε τις αβελτηρίες του παρελθόντος, είναι όμως μακράν το χειρότερο πολιτικό υπόδειγμα, όπου το γκρίζο έγινε μαύρο, η διαδοχή σε θέσεις ευθύνης έγινε φύγε εσύ έλα εσύ, η κανονικότητα έγινε η απόλυτη μη λετουργία.
Από εδώ και πέρα ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τον καθένα τις ιδέες και τις προτάσεις του, οι πολίτες δεν πρέπει να τις περιμένουν, πρέπει να τις απαιτήσουν. Πρέπει να απαιτήσουν και κάτι άλλο: Η πρώτη συμφωνία να είναι για το θέμα του ΧΥΤΑ και η πρώτη δέσμευση: ότι θα τους βρεί όλους ενωμένους στον δρόμο και απέναντι σε οποιαδήποτε εξουσία, γιατί χωρίς αυτό οποιαδήποτε άλλη συζήτηση είναι περιττή.
Δεν είμαι απαισιόδοξος. Οι μέχρι σήμερα φημολογούμενες -ακόμα- προτάσεις έχουν εμπειρία, σε διαφορετικό βαθμό ασφαλώς αλλά κανείς δεν είναι αυτοδιοικητικά αγνοούμενος. Να μην βάλουν χαμηλά τον πήχη όμως.
Κριτήριο επιτυχίας δεν θα είναι η τελευταία πενταετία, αλλά το να καλυφθεί με έργο ο χαμένος χρόνος και να φανούμε αντίστοιχοι των καιρών.








ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΤΕΛ


Διαβάστε επίσης
 
Μαραθώνας - ΨΙΘΥΡΟΙ
Ο Στέργιος Τσίρκας, Δήμαρχος όλων των...
 
Μαραθώνας - EΞΟΔΟΣ
COOL TYMVOS CINEMAS (Digital-Dolby) - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ...
 
Μαραθώνας - ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Απαγόρευση κυκλοφορίας εντός του πευκοδάσους και...
 
Μαραθώνας - LIFESTYLE
Ανακοινώθηκε το 1ο MESMA 3on3 Street...





H ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.
Εφόσον πλοηγήστε σε αυτήν και χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Το κατάλαβα
Τετάρτη 21 Αυγούστου 2019
6:46 πμ - 8:10 μμ

ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΤΕΛ


ΠΟΛΙΤΙΚΗ - Μαραθώνας
Ο Δήμαρχος Μαραθώνα αποχωρεί, η πολιτική θα επιστρέψει;
Διαβάστηκε 1017 φορές

22-11-2018
Από τoν Μανώλη Χατζηεμμανουήλ
Πτυχιούχος Οικονομολόγος - Φοροτεχνικός
Αρχίζει και ζεσταίνεται το κλίμα μπροστά στις επόμενες Δημοτικές εκλογές. Νομίζω όμως με λάθος τρόπο.
Φήμες, γκάλοπ, παραφιλολογία, όλα αυτά κανέναν δεν κάνουν σοφότερο ως προς τις επιλογές που θα έχει τον Μάιο. Ο νυν δήμαρχος Μαραθώνα θέλοντας ή μη θέλοντας θα αποχωρήσει, το είχα ξαναγράψει δύο χρόνια πριν. Το θέμα είναι: η πολιτική θα επιστρέψει;
Η καταστροφική πενταετία Ψινάκη έκανε και ένα καλό: Εδειξε ότι το κόστος της πολιτικής ανυπαρξίας δεν είναι μόνο η καθυστέρηση, μπορεί να είναι και πολύ βαρύτερο όπως έγινε στο Μάτι.
Ότι η άγνοια και η αβελτηρία δεν κρατούν μόνο καθηλωμένο ένα τόπο, τον δολοφονούν.
Έδειξε ότι το πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα και με την εγγύηση οποιασδήποτε τηλεπερσόνας στο τέλος βυθίζει τη βάρκα και αντί για επενδύσεις από Κινέζους και Σαουδάραβες φτάσαμε στα συσίτια για να ταίσουμε συμπολίτες μας που ευτυχώς τα χάσανε όλα αλλά μείνανε στη ζωή. Το ανύπαρκτο σχέδιο ανάπτυξης έγινε επίσης ανύπαρκτο σχέδιο σωτηρίας.
Κι’ ομως ο νυν Δήμαρχος στις προηγούμενες εκλογές έκανε την παντελή άγνοια προσόν και το πιστώθηκε. «Δεν είμαι Δήμαρχος, δεν έχω πρόγραμμα, δεν δεσμεύομαι για τίποτα». Μα τα ακριβώς αντίθετα είναι τα ζητούμενα και η κουλτούρα του τίποτα δεν είναι η πρωτοπορία της πολιτικής. Απολογισμός δεν υπάρχει μόνο ερωτήματα για το μέλλον που σε λίγους μήνες θα γίνει παρών.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Όποιος θέλει να κατέβει στις δημοτικές εκλογές να το πεί,να παρουσιάσει τις προτάσεις του και τους ανθρώπους που θα τις υλοποιήσουν. Η πολιτική δεν είναι το ότι νάναι μετά τις εκλογές, είναι ο διάλογος, η αντιπαράθεση, ο προγραμματικός ορίζοντας πριν από αυτές. Έξι μήνες πριν τις εκλογές είναι ικανός χρόνος για να υπάρξει ένας ουσιαστικός διάλογος, μέχρι τώρα όμως δεν έχουμε ακούσει τίποτα. Το ποιός πάει με ποιόν ως ανακύκλωση των ίδιων προσώπων είναι περισσότερο παιδικό παιχνίδι παρά πολιτική.
Το νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον δεν προτρέπει, στην πραγματικότητα επιβάλλει συνεργασίες. Εαν αυτές δεν είναι προγραμματικές, εαν δεν γίνουν στο έδαφος πολιτικών στόχων και μέσων, εαν δεν είναι δημόσιες, τότε θα πρόκειται για το χειρότερο αλισβερίσι που έχει δει ποτέ η αυτοδιοίκηση. Ας το ξέρουν από τώρα οι πολίτες, εαν δεν υπάρξουν συγκεκριμένες προτάσεις και συμφωνίες πριν τις εκλογές τότε θα υπάρξει εμπόριο αξιωμάτων μετά, και όχι μόνο τον επόμενο μήνα αλλά και τον επόμενο χρόνο και τον μεθεπόμενο κ.ο.κ.
Ελπίζω να είμαστε πλέον σίγουροι για τα πρώτα επιθυμητά στοιχεία στο βιογραφικό των υποψηφίων;
Η εντοπιότητα δεν είναι ένα τυπικό προσόν που προκύπτει από το δημοτολόγιο. Είναι το να ζεί κανείς αναμεσά μας, να πηγαίνει τα παιδιά του στα ίδια σχολεία, να αναπνέει τον ίδιο αέρα, να ψωνίζει από τα ίδια μαγαζιά, να περπατάει στους ίδιους δρόμους, να υποστηρίζει τους ίδιους συλλόγους, όλα όσα συνιστούν την μοναδική καθημερινότητα του κάθε τόπου.
Να έχει αγαπήσει, να παθιάζεται με αυτήν την περιοχή, έμπρακτα όχι διά λόγου και αυτό το δείχνει το παρελθόν της συμμετοχής ή μη του καθενός. Δεν γίνεται να ανακαλύπτεις το ενδιαφέρον σου για την πόλη μόνο όταν θες να γίνεις Δήμαρχος, είναι ο ορισμός της υποκρισίας.
Να πιστεύει στο θεσμό. Η αυτοδιοίκηση είναι άσκηση πολιτικής από τα κάτω, δεν είναι -ή δεν θα έπρεπε να είναι- καρικατούρα της εκπροσώπησης τύπου κοινοβουλίου με το λαό στη γωνία να ασκεί το εκλογικό δικαίωμα και τέλος. Υπάρχουν πολλές αφορμές, πολλοί τρόποι, πολλές ενεργές ή ανενεργές διαδικασίες που μπορεί και πρέπει να έχει λόγο, να παίρνει τον λόγο, να διεκδικεί, να συμμετέχει, να αποφασίζει.
Να είναι τίμιος, η ζωή του να είναι κρυστάλλινη, διαυγής και αποδεκτή. Γνωριζόμαστε νομίζω.
Για να μπούμε στην ουσία της πολιτικής χρειάζεται η κατάθεση:
Πλαίσιο αρχών για το πως βλέπει ο καθένας τον θεσμό.
Όραμα για την περιοχή, πως θα την ήθελε σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.
Πρόγραμμα τετραετίας για την κάθε πόλη ξεχωριστά με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητές της, τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα.
Πρόγραμμα τετραετίας ανά τομέα: Οικιστική ανάπτυξη, σχέδια, περιβάλλον, εκπαίδευση, πρόνοια, αθλητισμός, τουριστική ανάδειξη κ.λπ.
Άμεσες προτεραιότητες για την πρώτη διετία, σε κάθε περιοχή, σε κάθε τομέα.
Ο τίτλος του κειμένου μιλά για την επιστροφή της πολιτικής. Το ερώτημα είναι εύλογο: υπήρχε ποτέ για να επιστρέψει;
Υπήρχε -εκτός από ορισμένες περιόδους- μία γκρίζα κανονικότητα, που όσο πέρναγαν τα χρόνια γινόταν περισσότερο γκρίζα και λιγότερο κανονικότητα. Στην πολιτική δεν γίνεται να είσαι με όλους, θα είσαι με το προγραμμά σου, δεν έχουν όλοι δίκιο, κάποιοι έχουν άδικο, δεν βγαίνεις δήμαρχος έχοντας από την επόμενη μέρα το μυαλό σου στις επόμενες εκλογές, δεν είναι κατάλληλος για αξίωμα όποιος έχει ψήφους.
Η περίοδος Ψινάκη δεν δικαιώνει ούτε τα λάθη ούτε τις αβελτηρίες του παρελθόντος, είναι όμως μακράν το χειρότερο πολιτικό υπόδειγμα, όπου το γκρίζο έγινε μαύρο, η διαδοχή σε θέσεις ευθύνης έγινε φύγε εσύ έλα εσύ, η κανονικότητα έγινε η απόλυτη μη λετουργία.
Από εδώ και πέρα ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τον καθένα τις ιδέες και τις προτάσεις του, οι πολίτες δεν πρέπει να τις περιμένουν, πρέπει να τις απαιτήσουν. Πρέπει να απαιτήσουν και κάτι άλλο: Η πρώτη συμφωνία να είναι για το θέμα του ΧΥΤΑ και η πρώτη δέσμευση: ότι θα τους βρεί όλους ενωμένους στον δρόμο και απέναντι σε οποιαδήποτε εξουσία, γιατί χωρίς αυτό οποιαδήποτε άλλη συζήτηση είναι περιττή.
Δεν είμαι απαισιόδοξος. Οι μέχρι σήμερα φημολογούμενες -ακόμα- προτάσεις έχουν εμπειρία, σε διαφορετικό βαθμό ασφαλώς αλλά κανείς δεν είναι αυτοδιοικητικά αγνοούμενος. Να μην βάλουν χαμηλά τον πήχη όμως.
Κριτήριο επιτυχίας δεν θα είναι η τελευταία πενταετία, αλλά το να καλυφθεί με έργο ο χαμένος χρόνος και να φανούμε αντίστοιχοι των καιρών.





Όροι χρήσης
Διαφημίσεις
Ταυτότητα
Επικοινωνία
Μέλη
Τηλέφωνο επικοινωνίας
6977232183

Αριθμός Μητρώου Online Media: 13444
www.dimotisnews.gr © 2019 All rights reserved