×
AΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΠΙΤΙ-ΚΗΠΟΣ ΥΓΕΙΑ LIFESTYLE ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ OΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΨΙΘΥΡΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΡΘΡΩΝ
H ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.
Εφόσον πλοηγήστε σε αυτήν και χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Το κατάλαβα
Σάββατο 23 Ιουνίου 2018
6:03 πμ - 8:51 μμ



ΕΙΔΗΣΕΙΣ - Νέα Μάκρη
Ο Γιάννης Ξανθούλης και ο Χρήστος Κανελλόπουλος στο «Κάθε Τρίτη και Κάτι Άλλο» του Δημοτικού Θεάτρου Μαραθώνα
Διαβάστηκε 262 φορές

23-06-2018
Από τo Dimotisnews
Την Τρίτη 24 Απριλίου ζήσαμε μια ανατρεπτική βραδιά μαζί με τον Γιάννη Ξανθούλη.
Ο γνωστός συγγραφέας με το χιούμορ και το γνωστό ταμπεραμέντο του μας ταξίδεψε στη συγγραφική του ζωή μέσα από τα προσωπικά του βιώματα αλλά και τα ερεθίσματα της εποχής αφού έχει έντονα τα αρώματα και τα χρώματα της δεκαετίας του 50 και του 60.
Από παιδί έφτιαχνε ιστορίες  από τις οικογενειακές και κοινωνικές καταστάσεις αλλά ως ανήσυχο πνεύμα το διάνθιζε με τα δικά του φανταστικά σενάρια… τα οποία όπως μας εξομολογήθηκε τα έλεγε όλα στη γειτονιά.
Αστείρευτος και γεμάτος  ταλέντο έγραψε τα βιβλία του, και κάπως έτσι προέκυψε και το μυθιστόρημα «Την Κυριακή έχουμε γάμο», το οποίο ήταν και η αφορμή της συνάντησης μας.
Ήταν ένας πραγματικά ανοιξιάτικος δροσερός ομιλητής που έκανε το κοινό να γελάσει αλλά και να συμπάσχει μαζί του αφού όλα τα βιβλία του εκτός από προσωπικές ιστορίες εμπεριέχουν την απεριόριστη φαντασία του.
Ακριβώς την επόμενη Τρίτη 2 Μαΐου ο συγγραφέας, στιχουργός, perfomer, και δημοσιογράφος Χρήστος Κανελλόπουλος μας αφιέρωσε ένα πολύ ωραίο δίωρο γεμάτο τραγούδια και μουσική από το Νίκο Γκάτσο.
«Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι, έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ. Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει μόναχος βρες την άκρη τα κλωστής και αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι…».
Έτσι ξεκίνησε η συζήτηση μας και με το ιδιαίτερο τρόπο και του Χρήστου Κανελλόπουλου ξεδιπλώθηκε η ζωή και το έργο του Νίκου Γκάτσου.
Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε στην Ασέα Αρκαδίας από τους αγρότες Γεώργιο Γκάτσο και Βασιλική Βασιλοπούλου. Σε ηλικία πέντε ετών έμεινε ορφανός από πατέρα, ο οποίος, από τους πρώτους μετανάστες στην Αμερική, πέθανε στο πλοίο και τον πέταξαν στον Ατλαντικό.
Τέλειωσε το Δημοτικό στην Ασέα και το Γυμνάσιο στην κοντινή Τρίπολη, όπου γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών, το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Έτσι, όταν το 1930 μετέβη στην Αθήνα για να εγγραφεί στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (διέκοψε μετά το δεύτερο έτος), ήξερε αρκετά καλά Αγγλικά και Γαλλικά, είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό και το δημοτικό τραγούδι και παρακολουθούσε τις νεωτεριστικές τάσεις στην ποίηση της Ευρώπης.
Το μοναδικό βιβλίο που εξέδωσε όσο ζούσε είναι η ποιητική σύνθεση «Αμοργός» (Αετός, 1943), η οποία θεωρείται κορυφαία δημιουργία του ελληνικού υπερρεαλισμού με τεράστια επίδραση στους νεότερους ποιητές. (Δες: Δημοσθένης Κούρτοβικ, Έλληνες Μεταπολεμικοί Συγγραφείς, Εκδ. Πατάκη,1995). Έκτοτε δημοσίευσε τρία ακόμη ποιήματα: το «Ελεγείο».
Ο Γκάτσος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη μετάφραση θεατρικών έργων.
Η μεγάλη συνεισφορά του Γκάτσου, ωστόσο, είναι στο τραγούδι ως στιχουργού.
 Έφερε την ποίηση στον στίχο και κατάφερε να δώσει, κυρίως μέσω της συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι, που ήταν και πολύ φίλοι και υπάρχουν πολλές ιστορίες για αυτή τη φιλία.
Συνεργάστηκε, επίσης, με το Μίκη Θεοδωράκη, το Σταύρο Ξαρχάκο, το Δήμο Μούτση, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, τον Χριστόδουλο Χάλαρη, καθώς και με νεώτερους συνθέτες. Γράφοντας συνήθως πάνω στη μελωδία, με πρώτο το «Χάρτινο το φεγγαράκι», το οποίο πρώτη φορά ακούστηκε στην παράσταση Λεωφορείο ο Πόθος στο θέατρο Τέχνης.
Ο Νίκος Γκατσος πέθανε το 1992, αφήνοντας ένα πολύ σπουδαίο και διαχρονικό έργο.