Ο Μπίλαρος του στίβου με το ταπεινό κίνητρο!!!
×
AΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΠΙΤΙ-ΚΗΠΟΣ ΥΓΕΙΑ LIFESTYLE ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ OΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΨΙΘΥΡΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΡΘΡΩΝ
Κυριακή 11 Απριλίου 2021
6:55 πμ - 7:58 μμ



LIFESTYLE - Ελλάδα
Ο Μπίλαρος του στίβου με το ταπεινό κίνητρο!!!
Διαβάστηκε 359 φορές

24-02-2021
Από τo Dimotisnews


Γράφει ο Ηρακλής Αθανασόπουλος

Ο Βασίλης Παπαδημητρίου, 73 ετών σήμερα, γεννήθηκε στην Αγκαθιά Ημαθίας. Έζησε τα παιδικά χρόνια του στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξάνδρειας (Γιδάς). Θαυμαστό ζήλο επέδειξαν οι γονείς του περί της διερεύνησης και ανάδειξης των αθλητικών δυνατοτήτων του…Γι’ αυτό μετακόμισαν με όλες τις θυσίες στη Θεσσαλονίκη. Εκεί ο έφηβος Μπιλ με την καθοδήγηση του δάσκαλου Κώστα Χειμωνίδη εισήλθε στον όμορφο κόσμο του άλματος σε ύψος. Σύντομα βρήκε το δρόμο της καταξίωσης και των επιτυχιών. Βέβαια επάνω σε αυτές «έχτισε» τη ζωή του!!! Η σπουδαιότερη: κατέχει ένα από τα 33 μετάλλια (6+15+12) που έχουν κατακτήσει οι πρωταθλητές μας στα 51 έτη ιστορίας των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων κλειστού στίβου. Αναδείχθηκε 3ος με άλμα στα 2μ17 στην «έκδοση» του 1973 (Rotterdam, σάλα Ahoy, 11 Μαρ). Πριν από ολίγες ημέρες πραγματοποίησε μια εξαιρετική, συγκινητική αυτοβιογραφική ανάρτηση στο λογαριασμό του φβ με θέμα: «Περί Κινήτρων στον Αθλητισμό». Ιδού: 
«Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην υπάρχουσα βιβλιογραφία που αφορά τον αθλητισμό, σε όλο το φάσμα του, είναι τα κίνητρα. Όλοι κάτι έχουν κατά νου, είτε υλικό, είτε πνευματικό, είτε οτιδήποτε άλλο. Το κίνητρο όποιο και αν είναι, είναι κάτι μαγικό και έχει μια δυναμική να σε εκτοξεύσει  και να σε βοηθήσει να πετύχεις τον στόχο σου. Το 1966 πήρε η μητέρα μου την απόφαση να αφήσουμε το χωριό μου και να εγκατασταθούμε στην Θεσσαλονίκη. Ο λόγος ήταν, όπως συχνά πυκνά έλεγε: να πετύχει το παιδί! Είχε προηγηθεί μια νίκη μου στο άλμα τριπλούν, στους Νομαρχιακούς αγώνες των σχολείων της Ημαθίας, στη Βέροια. Εγώ τότε φοιτούσα στο γυμνάσιο Αλεξάνδρειας, παλαιού Γιδά. Δεν είχα καμία σχέση με τον στίβο. Ο γυμναστής μας Στ. Βουρδούνης θέλοντας να συμπληρώσει την ομάδα του σχολείου, τυχαία με φώναξε και μένα να δοκιμάσω στο άλμα τριπλούν και έτσι για πρώτη φορά πήδηξα 2-3 άλματα και προκρίθηκα στην ομάδα του σχολείου. Στη Βέροια κατάφερα και νίκησα με επίδοση 13.20 μ. Τις επόμενες μέρες κάλεσαν τη μάνα μου στο σχολείο και αφού της έδωσε συγχαρητήρια ο γυμναστής μας, της είπε ότι ο γιος σας είναι ταλέντο και μπορεί να διακριθεί στον αθλητισμό. Έτσι η μητέρα μου φόρτωσε τα λίγα πραγματάκια μας σε ένα σαράβαλο φορτηγό και 29 Ιουνίου 1966 ξεκινήσαμε να κατακτήσουμε τον κόσμο. Είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο στις 40 Εκκλησιές, κοντά στο Καυταντζόγλειο και για εξοικονόμηση χρημάτων δούλευε καθαρίζοντας σκάλες, μιας και τα οικονομικά μας ήταν πενιχρά. Ο πατέρας μου είχε μείνει στο χωριό μέχρι να πουλήσει κάτι κτήματα και το σπίτι και αργότερα να έρθει και αυτός και να αγοράσουμε δικό μας διαμέρισμα. Κατά την είσοδο μας στην Θεσσαλονίκη, είχαμε περάσει έξω από τον νέο σιδηροδρομικό σταθμό που μόλις είχε ανοίξει. Μου έκανε φοβερή εντύπωση. Αργότερα, αφού εγκατασταθήκαμε στο δωματιάκι μας, πήγα να δω τον σταθμό και από κοντά και να τον θαυμάσω. Έβλεπα τρένα να έρχονται και να φεύγουν, κόσμο να κυκλοφορεί. Ονειρευόμουνα πως και εγώ θα μπορέσω να φύγω από εκεί. Πήγαινα και έβλεπα το ρεστοράν του σταθμού, όλους αυτούς που έτρωγαν, τα γκαρσόνια με τα άσπρα πουκάμισα και τα παπιγιόν. Όλα αυτά ήταν για μένα κράχτης και ήθελα κάποια μέρα να μπορέσω και εγώ να μπω μέσα και να φάω, αλλά λεφτά γιόκ. Είχα γραφτεί στον ΠΑΟΚ. Ο κυρ Αλέκος Αλεξιάδης με μάζεψε, μιας και ο Ζαχαριάδης με είχε απορρίψει από τον Ηρακλή. Είχε έρθει ο Χειμωνίδης και μου άλλαξε αγώνισμα. Από τριπλούν σε ύψος. Άλματα κάναμε τον χειμώνα σε μια αίθουσα στο Καυταντζόγλειο. Τσιμέντο κάτω, ένα αυτοσχέδιο στρώμα από αφρολέξ και φόρα 4-5 βήματα. Ένα απόγευμα ήρθε να μας δει ο Μπέκας, έφορος στίβου του ΠΑΟΚ, αποκαλούμενος ΑΡΧΗΓΟΣ. Ρώτησε τον Χειμωνίδη: Κώστα πως πάει ο ψηλός; Ο Κώστας του είπε οτι είναι νωρίς ακόμα και ότι χρειάζεται πολύ δουλειά. Έκανα άλματα με Ελβιέλα παπούτσια στο τσιμέντο γύρω στο 1μ70. Ήρθε σε μένα τότε ο έφορος και έβγαλε από την τσέπη του μια πρόσκληση και μου την έδειξε. Κοίτα είναι για το χορό του ΠΑΟΚ, της ομάδας του ποδοσφαίρου, που θα γίνονταν με την ευκαιρία του νέου χρόνου (1967) στην αίθουσα του ρεστοράν ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ. Αν πηδήξεις 1.85 μ. είναι δική σου, έχεις τρεις προσπάθειες. Τα έχασα, ήρθε στο νου μου αυτό που ονειρευόμουνα τόσο καιρό. Συν η ομάδα με όλα τα αστέρια της που θα ήταν παρούσα, συν το φαγητό, συν το ότι ήταν μια ευκαιρία να μπλέξω με επώνυμους και επώνυμες της πόλης. Δεν χρειάστηκα περισσότερες προσπάθειες. Πέρασα το ύψος με την πρώτη και πήρα την πρόσκληση. Έζησα ένα όνειρο μέχρι την ημέρα που θα γίνονταν ο χορός. Δανείστηκα ένα κοστούμι από έναν συναθλητή και μια γραβάτα. Την ημέρα του χορού ειχα απογειωθεί. Το βράδυ εμφανίστηκα στην είσοδο με την πρόσκληση. Με έβαλαν σε ένα τραπέζι κοντά στους ποδοσφαιριστές. Ήταν η ομάδα του μπάσκετ, η ομάδα του βόλεϊ, και εγώ από τον στίβο. Κοντά μου δίπλα μου ο Κούδας, ο Φουντουκίδης, ο Σαράφης, ο Θεοφανίδης, ο Παρίδης και όλοι οι επώνυμοι του ΠΑΟΚ. Ζούσα σε άλλον κόσμο. Το φαγητό ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί. Όμορφες κοπέλες έπαιζαν με τα μάτια με τους παίχτες. Αυτό είναι είπα μέσα μου. Αυτό είναι το όχημα που θα με οδηγήσει και εμένα σε τέτοια αναγνωρισιμότητα και θα μου ανοίξει ορίζοντες για ΖΩΗ. Έζησα μετά καλύτερες και πιο ανώτερες στιγμές, μέσω του αθλητισμού. Όμως αυτό με τον συγκεκριμένο χορό του ΠΑΟΚ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ δεν μπόρεσε τίποτε να το ξεθωριάσει από το μυαλό μου». Βασίλης Παπαδημητρίου - 21 Φεβ 2021

### Ο Βασίλης κατάφερε εννέα συνεχείς καταρρίψεις της εθνικής επίδοσης. Υπερέβη κατά την πρώτη κατάρριψη τα 2μ13 στις 20 Ιουνίου 1970. Παρέδωσε στα 2μ21 στις 24 Αυγ 1973 και μάλιστα Βαλκανιονίκης στο στάδιο «Γεω Καραϊσκάκης». Κατέκτησε τέσσερις πανελλήνιους τίτλους (1970-1972-1973 και 1979). Στέφθηκε άλλη μια φορά Βαλκανιονίκης ( Σμύρνη 1972-2μ17). Βρέθηκε στο βάθρο, 2ος το 1978 και 3ος το 1974. Μετείχε στα ΕΠΑ του 1974 (19ος με 2μ11) και του 1978 (2μ10 προκριματικός). Άγγιξε την Ολυμπιακή δόξα στους ΟΑ «Μόναχο 1972» κατά την προτελευταία ημέρα (11η Σεπ). Κατατάχθηκε 12ος με 2μ15 (3η προσπ) ύστερα από ένα συγκλονιστικό αγώνα. Ο 6ος, ο Καναδός John Beers υπερπήδησε το ίδιο ύψος. Συνέβη το ανεπανάληπτο: εννέα άλτες μοιράστηκαν τις θέσεις 6η έως και 14η με την ίδια επίδοση: 2μ15!!! Ολυμπιονίκης αναδείχθηκε ο Juri Tarmak (urs/est) με 2μ23. Σε αυτή την αγωνιστική πορεία του είχε άξιους ανταγωνιστές τον Γιάννη Κούσουλα στην αρχή και τον Δημήτρη Πατρώνη στη συνέχεια. Κρέμασε τα σπάικς μετά τα πρώτα «άντα» του. Διακρίθηκε στη συνέχεια ως ακαδημαϊκός δάσκαλος στο ΤΕΦΑΑΑ. Εδωσε τη ψυχή του σε αυτό το πόστο… Ήταν μεθοδικός ερευνητής, μεταδοτικός και δίκαιος παιδαγωγός! «Άπλωσε» τη δραστηριότητά του σε άλλους τομείς. Επέβαλε στις ΠΑΕ με την υποδειγματική εργασία του σε Παναθηναϊκό, Αθηναϊκό, κοκ την ανάγκη του γυμναστή για τις ομάδες τους. Συνεργάστηκε, βέβαια, με τον ΣΕΓΑΣ. Εισήγαγε, δίδαξε το θεσμό του μάνατζερ ή αν θέλετε του υπεύθυνου οργάνωσης διεθνών αγώνων. Αναμόρφωσε και προσέδωσε κύρος στο ρόλο του «αρχιπροπονητή». Θέσπισε αδιάβλητα κριτήρια επιλογής πρωταθλητών για τους διάφορους αγώνες. Έτυχαν ολόπλευρου σεβασμού!!! Αυτά (τα κριτήρια) γκρεμίστηκαν αργά αλλά σταθερά από όλους τους… επιγόνους του. Αποχώρησε από το ΕΚΠΑ ολοκληρώνοντας την ευδόκιμο θητεία του. Δεν επέτρεψε να του «δείξουν την πόρτα» όταν εντός 1997 προέκυψε στην ομοσπονδία η διοίκηση Σεβαστή. Τους πρόλαβε… Απήλθε στην ώρα του!
 
Σημείωση: Όφειλα να γράψω, να επιμεληθώ, να σχολιάσω, να «ανεβάσω» ένα θέμα για τον άνθρωπο, τον δάσκαλο, τον πρωταθλητή… Έψαχνα την ευκαιρία: Μπίλαρε σε ευχαριστώ!!!!!








ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΤΕΛ

Διαβάστε επίσης
 
Ελλάδα - LIFESTYLE
Οδηγός για τα self-tests
 
Ελλάδα - LIFESTYLE
Cosmopoliti: Αφιέρωμα στα σημερινά γενέθλια του...
 
Ελλάδα - ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Σοκ από τη δολοφονία του δημοσιογράφου...
 
Ελλάδα - ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Πέθανε ο Βασίλης Σεβαστής: Ο πρώην...





Κυριακή 11 Απριλίου 2021
6:55 πμ - 7:58 μμ

ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΤΕΛ

LIFESTYLE - Ελλάδα
Ο Μπίλαρος του στίβου με το ταπεινό κίνητρο!!!
Διαβάστηκε 359 φορές

24-02-2021
Από τo Dimotisnews
Γράφει ο Ηρακλής Αθανασόπουλος

Ο Βασίλης Παπαδημητρίου, 73 ετών σήμερα, γεννήθηκε στην Αγκαθιά Ημαθίας. Έζησε τα παιδικά χρόνια του στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξάνδρειας (Γιδάς). Θαυμαστό ζήλο επέδειξαν οι γονείς του περί της διερεύνησης και ανάδειξης των αθλητικών δυνατοτήτων του…Γι’ αυτό μετακόμισαν με όλες τις θυσίες στη Θεσσαλονίκη. Εκεί ο έφηβος Μπιλ με την καθοδήγηση του δάσκαλου Κώστα Χειμωνίδη εισήλθε στον όμορφο κόσμο του άλματος σε ύψος. Σύντομα βρήκε το δρόμο της καταξίωσης και των επιτυχιών. Βέβαια επάνω σε αυτές «έχτισε» τη ζωή του!!! Η σπουδαιότερη: κατέχει ένα από τα 33 μετάλλια (6+15+12) που έχουν κατακτήσει οι πρωταθλητές μας στα 51 έτη ιστορίας των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων κλειστού στίβου. Αναδείχθηκε 3ος με άλμα στα 2μ17 στην «έκδοση» του 1973 (Rotterdam, σάλα Ahoy, 11 Μαρ). Πριν από ολίγες ημέρες πραγματοποίησε μια εξαιρετική, συγκινητική αυτοβιογραφική ανάρτηση στο λογαριασμό του φβ με θέμα: «Περί Κινήτρων στον Αθλητισμό». Ιδού: 
«Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην υπάρχουσα βιβλιογραφία που αφορά τον αθλητισμό, σε όλο το φάσμα του, είναι τα κίνητρα. Όλοι κάτι έχουν κατά νου, είτε υλικό, είτε πνευματικό, είτε οτιδήποτε άλλο. Το κίνητρο όποιο και αν είναι, είναι κάτι μαγικό και έχει μια δυναμική να σε εκτοξεύσει  και να σε βοηθήσει να πετύχεις τον στόχο σου. Το 1966 πήρε η μητέρα μου την απόφαση να αφήσουμε το χωριό μου και να εγκατασταθούμε στην Θεσσαλονίκη. Ο λόγος ήταν, όπως συχνά πυκνά έλεγε: να πετύχει το παιδί! Είχε προηγηθεί μια νίκη μου στο άλμα τριπλούν, στους Νομαρχιακούς αγώνες των σχολείων της Ημαθίας, στη Βέροια. Εγώ τότε φοιτούσα στο γυμνάσιο Αλεξάνδρειας, παλαιού Γιδά. Δεν είχα καμία σχέση με τον στίβο. Ο γυμναστής μας Στ. Βουρδούνης θέλοντας να συμπληρώσει την ομάδα του σχολείου, τυχαία με φώναξε και μένα να δοκιμάσω στο άλμα τριπλούν και έτσι για πρώτη φορά πήδηξα 2-3 άλματα και προκρίθηκα στην ομάδα του σχολείου. Στη Βέροια κατάφερα και νίκησα με επίδοση 13.20 μ. Τις επόμενες μέρες κάλεσαν τη μάνα μου στο σχολείο και αφού της έδωσε συγχαρητήρια ο γυμναστής μας, της είπε ότι ο γιος σας είναι ταλέντο και μπορεί να διακριθεί στον αθλητισμό. Έτσι η μητέρα μου φόρτωσε τα λίγα πραγματάκια μας σε ένα σαράβαλο φορτηγό και 29 Ιουνίου 1966 ξεκινήσαμε να κατακτήσουμε τον κόσμο. Είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο στις 40 Εκκλησιές, κοντά στο Καυταντζόγλειο και για εξοικονόμηση χρημάτων δούλευε καθαρίζοντας σκάλες, μιας και τα οικονομικά μας ήταν πενιχρά. Ο πατέρας μου είχε μείνει στο χωριό μέχρι να πουλήσει κάτι κτήματα και το σπίτι και αργότερα να έρθει και αυτός και να αγοράσουμε δικό μας διαμέρισμα. Κατά την είσοδο μας στην Θεσσαλονίκη, είχαμε περάσει έξω από τον νέο σιδηροδρομικό σταθμό που μόλις είχε ανοίξει. Μου έκανε φοβερή εντύπωση. Αργότερα, αφού εγκατασταθήκαμε στο δωματιάκι μας, πήγα να δω τον σταθμό και από κοντά και να τον θαυμάσω. Έβλεπα τρένα να έρχονται και να φεύγουν, κόσμο να κυκλοφορεί. Ονειρευόμουνα πως και εγώ θα μπορέσω να φύγω από εκεί. Πήγαινα και έβλεπα το ρεστοράν του σταθμού, όλους αυτούς που έτρωγαν, τα γκαρσόνια με τα άσπρα πουκάμισα και τα παπιγιόν. Όλα αυτά ήταν για μένα κράχτης και ήθελα κάποια μέρα να μπορέσω και εγώ να μπω μέσα και να φάω, αλλά λεφτά γιόκ. Είχα γραφτεί στον ΠΑΟΚ. Ο κυρ Αλέκος Αλεξιάδης με μάζεψε, μιας και ο Ζαχαριάδης με είχε απορρίψει από τον Ηρακλή. Είχε έρθει ο Χειμωνίδης και μου άλλαξε αγώνισμα. Από τριπλούν σε ύψος. Άλματα κάναμε τον χειμώνα σε μια αίθουσα στο Καυταντζόγλειο. Τσιμέντο κάτω, ένα αυτοσχέδιο στρώμα από αφρολέξ και φόρα 4-5 βήματα. Ένα απόγευμα ήρθε να μας δει ο Μπέκας, έφορος στίβου του ΠΑΟΚ, αποκαλούμενος ΑΡΧΗΓΟΣ. Ρώτησε τον Χειμωνίδη: Κώστα πως πάει ο ψηλός; Ο Κώστας του είπε οτι είναι νωρίς ακόμα και ότι χρειάζεται πολύ δουλειά. Έκανα άλματα με Ελβιέλα παπούτσια στο τσιμέντο γύρω στο 1μ70. Ήρθε σε μένα τότε ο έφορος και έβγαλε από την τσέπη του μια πρόσκληση και μου την έδειξε. Κοίτα είναι για το χορό του ΠΑΟΚ, της ομάδας του ποδοσφαίρου, που θα γίνονταν με την ευκαιρία του νέου χρόνου (1967) στην αίθουσα του ρεστοράν ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ. Αν πηδήξεις 1.85 μ. είναι δική σου, έχεις τρεις προσπάθειες. Τα έχασα, ήρθε στο νου μου αυτό που ονειρευόμουνα τόσο καιρό. Συν η ομάδα με όλα τα αστέρια της που θα ήταν παρούσα, συν το φαγητό, συν το ότι ήταν μια ευκαιρία να μπλέξω με επώνυμους και επώνυμες της πόλης. Δεν χρειάστηκα περισσότερες προσπάθειες. Πέρασα το ύψος με την πρώτη και πήρα την πρόσκληση. Έζησα ένα όνειρο μέχρι την ημέρα που θα γίνονταν ο χορός. Δανείστηκα ένα κοστούμι από έναν συναθλητή και μια γραβάτα. Την ημέρα του χορού ειχα απογειωθεί. Το βράδυ εμφανίστηκα στην είσοδο με την πρόσκληση. Με έβαλαν σε ένα τραπέζι κοντά στους ποδοσφαιριστές. Ήταν η ομάδα του μπάσκετ, η ομάδα του βόλεϊ, και εγώ από τον στίβο. Κοντά μου δίπλα μου ο Κούδας, ο Φουντουκίδης, ο Σαράφης, ο Θεοφανίδης, ο Παρίδης και όλοι οι επώνυμοι του ΠΑΟΚ. Ζούσα σε άλλον κόσμο. Το φαγητό ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί. Όμορφες κοπέλες έπαιζαν με τα μάτια με τους παίχτες. Αυτό είναι είπα μέσα μου. Αυτό είναι το όχημα που θα με οδηγήσει και εμένα σε τέτοια αναγνωρισιμότητα και θα μου ανοίξει ορίζοντες για ΖΩΗ. Έζησα μετά καλύτερες και πιο ανώτερες στιγμές, μέσω του αθλητισμού. Όμως αυτό με τον συγκεκριμένο χορό του ΠΑΟΚ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ δεν μπόρεσε τίποτε να το ξεθωριάσει από το μυαλό μου». Βασίλης Παπαδημητρίου - 21 Φεβ 2021

### Ο Βασίλης κατάφερε εννέα συνεχείς καταρρίψεις της εθνικής επίδοσης. Υπερέβη κατά την πρώτη κατάρριψη τα 2μ13 στις 20 Ιουνίου 1970. Παρέδωσε στα 2μ21 στις 24 Αυγ 1973 και μάλιστα Βαλκανιονίκης στο στάδιο «Γεω Καραϊσκάκης». Κατέκτησε τέσσερις πανελλήνιους τίτλους (1970-1972-1973 και 1979). Στέφθηκε άλλη μια φορά Βαλκανιονίκης ( Σμύρνη 1972-2μ17). Βρέθηκε στο βάθρο, 2ος το 1978 και 3ος το 1974. Μετείχε στα ΕΠΑ του 1974 (19ος με 2μ11) και του 1978 (2μ10 προκριματικός). Άγγιξε την Ολυμπιακή δόξα στους ΟΑ «Μόναχο 1972» κατά την προτελευταία ημέρα (11η Σεπ). Κατατάχθηκε 12ος με 2μ15 (3η προσπ) ύστερα από ένα συγκλονιστικό αγώνα. Ο 6ος, ο Καναδός John Beers υπερπήδησε το ίδιο ύψος. Συνέβη το ανεπανάληπτο: εννέα άλτες μοιράστηκαν τις θέσεις 6η έως και 14η με την ίδια επίδοση: 2μ15!!! Ολυμπιονίκης αναδείχθηκε ο Juri Tarmak (urs/est) με 2μ23. Σε αυτή την αγωνιστική πορεία του είχε άξιους ανταγωνιστές τον Γιάννη Κούσουλα στην αρχή και τον Δημήτρη Πατρώνη στη συνέχεια. Κρέμασε τα σπάικς μετά τα πρώτα «άντα» του. Διακρίθηκε στη συνέχεια ως ακαδημαϊκός δάσκαλος στο ΤΕΦΑΑΑ. Εδωσε τη ψυχή του σε αυτό το πόστο… Ήταν μεθοδικός ερευνητής, μεταδοτικός και δίκαιος παιδαγωγός! «Άπλωσε» τη δραστηριότητά του σε άλλους τομείς. Επέβαλε στις ΠΑΕ με την υποδειγματική εργασία του σε Παναθηναϊκό, Αθηναϊκό, κοκ την ανάγκη του γυμναστή για τις ομάδες τους. Συνεργάστηκε, βέβαια, με τον ΣΕΓΑΣ. Εισήγαγε, δίδαξε το θεσμό του μάνατζερ ή αν θέλετε του υπεύθυνου οργάνωσης διεθνών αγώνων. Αναμόρφωσε και προσέδωσε κύρος στο ρόλο του «αρχιπροπονητή». Θέσπισε αδιάβλητα κριτήρια επιλογής πρωταθλητών για τους διάφορους αγώνες. Έτυχαν ολόπλευρου σεβασμού!!! Αυτά (τα κριτήρια) γκρεμίστηκαν αργά αλλά σταθερά από όλους τους… επιγόνους του. Αποχώρησε από το ΕΚΠΑ ολοκληρώνοντας την ευδόκιμο θητεία του. Δεν επέτρεψε να του «δείξουν την πόρτα» όταν εντός 1997 προέκυψε στην ομοσπονδία η διοίκηση Σεβαστή. Τους πρόλαβε… Απήλθε στην ώρα του!
 
Σημείωση: Όφειλα να γράψω, να επιμεληθώ, να σχολιάσω, να «ανεβάσω» ένα θέμα για τον άνθρωπο, τον δάσκαλο, τον πρωταθλητή… Έψαχνα την ευκαιρία: Μπίλαρε σε ευχαριστώ!!!!!





Όροι χρήσης
Σχετικά με τα cookies
Διαφημίσεις
Ταυτότητα
Επικοινωνία
Μέλη
Τηλέφωνο επικοινωνίας
6977232183

Αριθμός Μητρώου Online Media: 13444
www.dimotisnews.gr © 2021 All rights reserved