×
AΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΠΙΤΙ-ΚΗΠΟΣ ΥΓΕΙΑ LIFESTYLE ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ OΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΨΙΘΥΡΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΡΘΡΩΝ
H ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.
Εφόσον πλοηγήστε σε αυτήν και χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Το κατάλαβα
Τετάρτη 21 Αυγούστου 2019
6:46 πμ - 8:10 μμ



ΨΙΘΥΡΟΙ - Ελλάδα
Το εκλογικό αποτέλεσμα και το νέο πολιτικό τοπίο στη χώρα
Διαβάστηκε 446 φορές

13-07-2019
Από τoν Μανώλη Χατζηεμμανουήλ
Πτυχιούχος Οικονομολόγος - Φοροτεχνικός


Είχα γράψει πριν τις εκλογές ότι την Κυριακή το βράδυ των αποτελεσμάτων όλοι θα είναι νικητές. Έτσι έγινε, όχι γιατί εγώ είμαι προφήτης αλλά γιατί αυτός είναι ο τρόπος ερμηνείας των εκλογικών αποτελεσμάτων από όλες ανεξαιρέτως τις ηγεσίες ανεξαρτήτως πολιτικής - ιδεολογικής προέλευσης. Είναι η ίδια η ανάγκη αναπαραγωγής τους που βάζει το θετικό πρόσημο στην ανάγνωση του οποιουδήποτε αποτελέσματος, από το καλύτερο μέχρι το χειρότερο. Είναι ο φόβος μήπως η τυχόν αυτοκριτική εκληφθεί ως αδυναμία και δώσει χώρο στον υπαρκτό ή όχι εσωκομματικό ανταγωνισμό. Είναι και η νοοτροπία να ξεπεράσουμε τη συγκυρία και βλέπουμε.

Η Ν.Δ. είναι σαφέστατα η πολιτική δύναμη που κέρδισε τις εκλογές, πήρε την αυτοδυναμία και σε συνδυασμό με την κυριαρχία στις περιφέρειες έχει τη δυνατότητα να ασκήσει την εξουσία απρόσκοπτα για τέσσερα χρόνια. Είναι στρατηγιού χαρακτήρα η νίκη της Ν.Δ.?
Οχι δεν είναι. Στρατηγικού χαρακτήρα είναι μια νίκη όταν οι ιδέες σου έχουν κυριαρχήσει πριν και μετά μέσα στην κοινωνία, όταν ηγεμονεύουν και καθορίζουν το πρότυπο-υπόδειγμα. Όταν ορίζουν το καλό και το κακό είτε κυβερνάς είτε όχι. Στη μεταπολίτευση στρατηγικού χαρακτήρα νίκες ήταν η νίκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή το ‘74 και του Ανδρέα Παπανδρέου το ‘81. Στο πολιτικό τοπίο του σήμερα υπάρχουν δύο πόλοι: Ο πόλος της κεντοδεξιάς-δεξιάς και ο πόλος της κεντροαριστεράς-αριστεράς, περίπου ισοδύναμοι με ελαφρά υπεροχή του δεύτερου. Η εαωτερική κατανομή εντός των δύο πόλων δίνει τη νίκη στη Ν.Δ. Διότι στο 48% έχει το 40% ως η μόνη πολιτικά, στελεχιακά, προγραμματικά επαρκής δύναμη του χώρου. Το άλλο ερώτημα είναι αν πρόκειται για νίκη προσδοκίας και ελπίδας ή απλώς πίστωση της διαμαρτυρίας απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι και τα δύο. Η Ν.Δ.έπεισε στο βασικό, ότι μπορεί να μειώσει δραστικά τους φόρους και να επιταχύνει την ανάπτυξη. Άλλωστε υπήρξε κόσμος που την ψήφισε και από τα αριστερά της και από τα δεξιά της, αυτό είναι το δεδομένο πολιτικό κεφάλαιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθόλου αμελητέο αλλά και επ’ουδενί αμετάβλητο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε γράφοντας ένα νούμερο που περίμεναν ελάχιστοι. Από τις Ευρωεκλογές έκανε άλμα και εννοείται ότι κέρδισε την ηγεμονία στο χώρο της κεντροαριστεράς. Μετά από πέντε χρόνια και δύο μνημόνια έχασε μόλις 4%. Η προοπτική του στις νέες συνθήκες θα εξαρτηθεί από την ποιότητα και το βάθος του αντιπολιτευτικού λόγου καθώς και από τις απαντήσεις που θα δώσει σε κρίσιμα θέματα που αφορού την πολιτική και φυσιογνωμία του. Είχα γράψει πριν από τις εκλογές και θεωρώ χρήσιμο να τα επαναφέρω:
Για να κυβερνά ένα αριστερό κόμμα θα πρέπει να εκφράζει μία συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων που να περιλαμβάνει τα χαμηλώτερα και τα μεσαία στρώματα,όχο σε επίπεδο ρητορικής αλλά πράξης. Το αφήνω τους μεγάλους, παίρνω από τους μεσαίους και τα δίνω στους φτωχούς είναι πολιτική διάσπασης της αναγκαίας κοινωνικής συμμαχίας και άρα ήττας.
Συμμαχίες γίνονται μόνο με ομοειδείς χώρους, οτιδήποτε άλλο σε κάνει πολιτικό κουασιμόδο.
Η αριστερά σε οποιαδήποτε εκδοχή της δεν μπορεί να κυβερνά ούτε με την ατζέντα ούτε με τον τρόπο και τις αξίες των νεοφιλελεύθερων, αν είσαι αντίγραφο γιατί να μην διαλέξει ο κόσμος το πρωτότυπο?
Καλά τα δικαιωματικά αλλά οφείλεις να αναδεικνύεις την πατριωτική σου διάσταση παντού. Μόνο έτσι και τότε η αριστερά μεγαλούργησε, είναι άλλο ο διεθνισμός και άλλο ο κοσμοπολιτισμός που υπαγορεύει το κεφάλαιο.
Το πελατειακό κράτος ήταν κάποτε, οφείλεις να βλέπεις τις ανάγκες της εποχής σου στη βάση του δικού σου αξιακού πλαισίου, δεν είσαι όμως ότι δηλώσεις.
Δεν γίνεται να αποκτάς ένα 40% και να κυβερνάει ένα κόμμα του 4%, πρέπει να έχεις κόμμα με βάθος και άρθρωση στους κοινωνικούς χώρους πχ κυβερνών κόμμα της αριστεράς και να έχει 1% στα ΑΕΙ δεν γίνεται.
Το ΚΙΝΑΛ πήγε συμπαθητικά ως αποτέλεσμα παρά τα λάθη και την αμφισημία στην πολιτική που δεν δικαιολογείται με τόσα χρόνια εμπειρία. Το κακό για το ΚΙΝΑΛ δεν είναι το αποτέλεσμα το δικό του όσο το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, διότι είναι πλέον φανερό ότι περιθώρια πολιτικών πρωτοβουλιών δεν έχει ούτε ο Συριζα ούτε το ΚΙΝΑΛ αλλά ο Αλέξης Τσίπρας.
Το ΚΚΕ κάποια στιγμή -και εαν θέλει- θα πρέπει να κατανοήσει ότι η πολιτική και εκλογική του ανάπτυξη -όχι εοιβίωση που τη θεωρώ δεδομένη-δεν εξαρτάται από το πόσο κοντά είναι η δημιουργία επαναστατικών συνθηκών αλλά από τη δυνατότητά του να δίνει αριστερές απαντήσεις στο σήμερα. Το 2010 για παράδειγμα και το 2012 αλλά και το 2015 δεν φάνηκε να έχει ένα σχέδιο θέσεων αλλά περισσότερο μία πολιτική αμηχανία. Καταλαβαίνω να μην θέλεις να διαχειριστείς τον καπιταλισμό, η ανατροπή του όμως χωρίς πολιτική στο σήμερα είναι αδύνατη. Από τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις μέχρι την επανάσταση τι υπάρχει?
Οι πολιτικές απόπειρες όσων έφυγαν από το ΣΥΡΙΖΑ και δημιούργησαν κόμματα φάνηκαν -πλην Βαρουφάκη- πολιτικά αδιέξοδες. Ο Βαρουφάκης φάνηκε ότι εκτός από προσωπικό γκελ έχει και τη δυνατότητα παραγωγής θέσεων, έχει και κάτι άλλο εντυπωσιακό: είναι το τρίτο κόμμα σε ηλικίες από 18-35. Μπορεί να ανασυνθέσει την πέραν του ΣΥΡΙΖΑ -θα πάει προς κέντρο- και ΚΚΕ αριστερά σε πολιτικά-ιδεολογικά και προγραμματικά υπολογίσιμη?Θα δείξει.
Φυσικά και είναι κέρδος η μη είσοδος της Χρυσής αυγής, χώρος πάντως στα δεξιά της Ν,Δ. υπάρχει, ιδιαίτερα σε περίοδο κυβέρνησης και προφανώς προσγείωσης σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική και το μεταναστευτικό.
Η βουλή θα έχει ενδιαφέρον, δεν νομίζω ότι θα πλήξουμε.








ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΤΕΛ


Διαβάστε επίσης
 
Ελλάδα - ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Ε.Ν.Α.: Δωρεά δέκα ελληνικών σημαιών σε...
 
Ελλάδα - ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Συνάντηση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και...
 
Ελλάδα - ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τάκης Θεοδωρικάκος: «Δεν μπορούμε να αφήσουμε...
 
Ελλάδα - ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ο πρωθυπουργός...





H ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.
Εφόσον πλοηγήστε σε αυτήν και χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Το κατάλαβα
Τετάρτη 21 Αυγούστου 2019
6:46 πμ - 8:10 μμ

ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΤΕΛ


ΨΙΘΥΡΟΙ - Ελλάδα
Το εκλογικό αποτέλεσμα και το νέο πολιτικό τοπίο στη χώρα
Διαβάστηκε 446 φορές

13-07-2019
Από τoν Μανώλη Χατζηεμμανουήλ
Πτυχιούχος Οικονομολόγος - Φοροτεχνικός

Είχα γράψει πριν τις εκλογές ότι την Κυριακή το βράδυ των αποτελεσμάτων όλοι θα είναι νικητές. Έτσι έγινε, όχι γιατί εγώ είμαι προφήτης αλλά γιατί αυτός είναι ο τρόπος ερμηνείας των εκλογικών αποτελεσμάτων από όλες ανεξαιρέτως τις ηγεσίες ανεξαρτήτως πολιτικής - ιδεολογικής προέλευσης. Είναι η ίδια η ανάγκη αναπαραγωγής τους που βάζει το θετικό πρόσημο στην ανάγνωση του οποιουδήποτε αποτελέσματος, από το καλύτερο μέχρι το χειρότερο. Είναι ο φόβος μήπως η τυχόν αυτοκριτική εκληφθεί ως αδυναμία και δώσει χώρο στον υπαρκτό ή όχι εσωκομματικό ανταγωνισμό. Είναι και η νοοτροπία να ξεπεράσουμε τη συγκυρία και βλέπουμε.

Η Ν.Δ. είναι σαφέστατα η πολιτική δύναμη που κέρδισε τις εκλογές, πήρε την αυτοδυναμία και σε συνδυασμό με την κυριαρχία στις περιφέρειες έχει τη δυνατότητα να ασκήσει την εξουσία απρόσκοπτα για τέσσερα χρόνια. Είναι στρατηγιού χαρακτήρα η νίκη της Ν.Δ.?
Οχι δεν είναι. Στρατηγικού χαρακτήρα είναι μια νίκη όταν οι ιδέες σου έχουν κυριαρχήσει πριν και μετά μέσα στην κοινωνία, όταν ηγεμονεύουν και καθορίζουν το πρότυπο-υπόδειγμα. Όταν ορίζουν το καλό και το κακό είτε κυβερνάς είτε όχι. Στη μεταπολίτευση στρατηγικού χαρακτήρα νίκες ήταν η νίκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή το ‘74 και του Ανδρέα Παπανδρέου το ‘81. Στο πολιτικό τοπίο του σήμερα υπάρχουν δύο πόλοι: Ο πόλος της κεντοδεξιάς-δεξιάς και ο πόλος της κεντροαριστεράς-αριστεράς, περίπου ισοδύναμοι με ελαφρά υπεροχή του δεύτερου. Η εαωτερική κατανομή εντός των δύο πόλων δίνει τη νίκη στη Ν.Δ. Διότι στο 48% έχει το 40% ως η μόνη πολιτικά, στελεχιακά, προγραμματικά επαρκής δύναμη του χώρου. Το άλλο ερώτημα είναι αν πρόκειται για νίκη προσδοκίας και ελπίδας ή απλώς πίστωση της διαμαρτυρίας απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι και τα δύο. Η Ν.Δ.έπεισε στο βασικό, ότι μπορεί να μειώσει δραστικά τους φόρους και να επιταχύνει την ανάπτυξη. Άλλωστε υπήρξε κόσμος που την ψήφισε και από τα αριστερά της και από τα δεξιά της, αυτό είναι το δεδομένο πολιτικό κεφάλαιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθόλου αμελητέο αλλά και επ’ουδενί αμετάβλητο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε γράφοντας ένα νούμερο που περίμεναν ελάχιστοι. Από τις Ευρωεκλογές έκανε άλμα και εννοείται ότι κέρδισε την ηγεμονία στο χώρο της κεντροαριστεράς. Μετά από πέντε χρόνια και δύο μνημόνια έχασε μόλις 4%. Η προοπτική του στις νέες συνθήκες θα εξαρτηθεί από την ποιότητα και το βάθος του αντιπολιτευτικού λόγου καθώς και από τις απαντήσεις που θα δώσει σε κρίσιμα θέματα που αφορού την πολιτική και φυσιογνωμία του. Είχα γράψει πριν από τις εκλογές και θεωρώ χρήσιμο να τα επαναφέρω:
Για να κυβερνά ένα αριστερό κόμμα θα πρέπει να εκφράζει μία συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων που να περιλαμβάνει τα χαμηλώτερα και τα μεσαία στρώματα,όχο σε επίπεδο ρητορικής αλλά πράξης. Το αφήνω τους μεγάλους, παίρνω από τους μεσαίους και τα δίνω στους φτωχούς είναι πολιτική διάσπασης της αναγκαίας κοινωνικής συμμαχίας και άρα ήττας.
Συμμαχίες γίνονται μόνο με ομοειδείς χώρους, οτιδήποτε άλλο σε κάνει πολιτικό κουασιμόδο.
Η αριστερά σε οποιαδήποτε εκδοχή της δεν μπορεί να κυβερνά ούτε με την ατζέντα ούτε με τον τρόπο και τις αξίες των νεοφιλελεύθερων, αν είσαι αντίγραφο γιατί να μην διαλέξει ο κόσμος το πρωτότυπο?
Καλά τα δικαιωματικά αλλά οφείλεις να αναδεικνύεις την πατριωτική σου διάσταση παντού. Μόνο έτσι και τότε η αριστερά μεγαλούργησε, είναι άλλο ο διεθνισμός και άλλο ο κοσμοπολιτισμός που υπαγορεύει το κεφάλαιο.
Το πελατειακό κράτος ήταν κάποτε, οφείλεις να βλέπεις τις ανάγκες της εποχής σου στη βάση του δικού σου αξιακού πλαισίου, δεν είσαι όμως ότι δηλώσεις.
Δεν γίνεται να αποκτάς ένα 40% και να κυβερνάει ένα κόμμα του 4%, πρέπει να έχεις κόμμα με βάθος και άρθρωση στους κοινωνικούς χώρους πχ κυβερνών κόμμα της αριστεράς και να έχει 1% στα ΑΕΙ δεν γίνεται.
Το ΚΙΝΑΛ πήγε συμπαθητικά ως αποτέλεσμα παρά τα λάθη και την αμφισημία στην πολιτική που δεν δικαιολογείται με τόσα χρόνια εμπειρία. Το κακό για το ΚΙΝΑΛ δεν είναι το αποτέλεσμα το δικό του όσο το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, διότι είναι πλέον φανερό ότι περιθώρια πολιτικών πρωτοβουλιών δεν έχει ούτε ο Συριζα ούτε το ΚΙΝΑΛ αλλά ο Αλέξης Τσίπρας.
Το ΚΚΕ κάποια στιγμή -και εαν θέλει- θα πρέπει να κατανοήσει ότι η πολιτική και εκλογική του ανάπτυξη -όχι εοιβίωση που τη θεωρώ δεδομένη-δεν εξαρτάται από το πόσο κοντά είναι η δημιουργία επαναστατικών συνθηκών αλλά από τη δυνατότητά του να δίνει αριστερές απαντήσεις στο σήμερα. Το 2010 για παράδειγμα και το 2012 αλλά και το 2015 δεν φάνηκε να έχει ένα σχέδιο θέσεων αλλά περισσότερο μία πολιτική αμηχανία. Καταλαβαίνω να μην θέλεις να διαχειριστείς τον καπιταλισμό, η ανατροπή του όμως χωρίς πολιτική στο σήμερα είναι αδύνατη. Από τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις μέχρι την επανάσταση τι υπάρχει?
Οι πολιτικές απόπειρες όσων έφυγαν από το ΣΥΡΙΖΑ και δημιούργησαν κόμματα φάνηκαν -πλην Βαρουφάκη- πολιτικά αδιέξοδες. Ο Βαρουφάκης φάνηκε ότι εκτός από προσωπικό γκελ έχει και τη δυνατότητα παραγωγής θέσεων, έχει και κάτι άλλο εντυπωσιακό: είναι το τρίτο κόμμα σε ηλικίες από 18-35. Μπορεί να ανασυνθέσει την πέραν του ΣΥΡΙΖΑ -θα πάει προς κέντρο- και ΚΚΕ αριστερά σε πολιτικά-ιδεολογικά και προγραμματικά υπολογίσιμη?Θα δείξει.
Φυσικά και είναι κέρδος η μη είσοδος της Χρυσής αυγής, χώρος πάντως στα δεξιά της Ν,Δ. υπάρχει, ιδιαίτερα σε περίοδο κυβέρνησης και προφανώς προσγείωσης σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική και το μεταναστευτικό.
Η βουλή θα έχει ενδιαφέρον, δεν νομίζω ότι θα πλήξουμε.





Όροι χρήσης
Διαφημίσεις
Ταυτότητα
Επικοινωνία
Μέλη
Τηλέφωνο επικοινωνίας
6977232183

Αριθμός Μητρώου Online Media: 13444
www.dimotisnews.gr © 2019 All rights reserved