Γνωρίζω την Ντίνα Ζαγάρη πολλά χρόνια. Από την επιχειρηματική της δραστηριότητα, αλλά και την συμμετοχή της στα κοινά με έντονη δράση μέσα από συλλόγους, αλλά και ως σύζυγο του πρώην δημάρχου Σπύρου Ζαγάρη. Με αυτή τη συνέντευξη ήθελα να γνωρίσουμε την Κωνσταντίνα Ζαγάρη, την συγγραφέα.
- Πώς προέκυψε η συγγραφική δραστηριότητα;
«Η σχέση μου με την γραφή δεν είναι κάτι καινούργιο . Ήδη από την δεκαετία του '90 εξέδιδα ένα πολιτιστικό περιοδικό τον ΔΡΟΜΕΑ και είχα συμμετοχή όπως γνωρίζεις στην έκδοση δύο λευκωματικών τόμων για τον ΜΑΡΑΘΩΝΑ. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να γράψω και τις δικές μου ιστορίες».
- Πρόσφατα εκδόθηκε το τρίτο σου βιβλίο.
«Η πρώτη προσωπική μου έκδοση ήταν η ποιητική συλλογή ΠΕΖΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΔΙΧΩΣ (Π)ΟΙΗΣΗ το 2018, η οποία έτυχε θερμής υποδοχής κι άνοιξε τον δρόμο για τη συμμετοχή μου σε πολλές συλλογικές εκδόσεις και αφιερώματα.
Ακολούθησε η συλλογή διηγημάτων ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ το 2024. Το ομώνυμο διήγημα βραβεύτηκε από τη Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.
ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΑ είναι η νέα μου δουλειά. Μια νουβέλα που πραγματεύεται δύσκολα θέματα όπως η προδοσία, η απώλεια και η συγχώρεση».
- Από πού αντλείς την έμπνευση για τις ιστορίες σου;
«Υπήρξα παρατηρητής, από την πρώτη στιγμή που κατάλαβα τον εαυτό μου. Ένας σιωπηλός παρατηρητής της ζωής. Από κει αντλώ την αφορμή. Και μετά η ιστορία αυτονομείται. Οι ήρωες αφήνουν το χέρι μου κι ακολουθούν την πορεία τους».
- Γιατί γράφεις;
«Δεν γράφω για να γίνω συγγραφέας αλλά γιατί δεν γίνεται αλλιώς. Η γραφή είναι έρωτας. Και ο έρωτας είναι δικαίωμα όλων.
Πρόκειται για μια ανάγκη σχεδόν σωματική. Η γραφή σου επιτρέπει να μη χρειάζεται να είσαι συνεχώς σε ετοιμότητα.
Να μπορείς να υπάρξεις χωρίς πανοπλία.
Το γράψιμο είναι όμως και μια παράξενη μοναξιά.
Κάθεσαι μπροστά σε μια λευκή σελίδα και προσπαθείς να δώσεις μορφή σε σκέψεις, συναισθήματα, φόβους και ελπίδες. Κάποιες φορές οι λέξεις έρχονται εύκολα. Άλλες φορές αντιστέκονται. Όμως πάντα υπάρχει εκείνη η μικρή φλόγα που σε κάνει να συνεχίζεις.
Ο τίτλος «ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ» κρύβει για μένα μια νοσταλγία. Όχι μόνο για όσα χάσαμε, αλλά και για όσα εξακολουθούν να ζουν μέσα μας, ακόμη κι όταν έχουν αλλάξει μορφή. Για τις στιγμές που μας διαμόρφωσαν, για τους ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μας και άφησαν το αποτύπωμά τους».
- Πιστεύεις ότι η λογοτεχνία είναι απαραίτητη στις μέρες μας;
«Όχι μόνο η λογοτεχνία, η τέχνη γενικότερα είναι απαραίτητη.
Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξαν τόσες δυνατότητες επικοινωνίας και ποτέ άλλοτε η εμπειρία της μοναξιάς δεν υπήρξε τόσο πυκνή. Η τέχνη ανοίγει ένα παράθυρο . Μια στιγμή αλήθειας, που ο καθένας μπορεί να νιώσει ελεύθερος».
- Και η πολιτική; Τί ρόλο παίζει στην ζωή σου;
«Τον ρόλο που παίζει στην ζωή κάθε ενεργού πολίτη. Κάπου διάβασα: η πολιτική διεκδικεί την πραγματικότητα. Η τέχνη διεκδικεί το νόημά της.
Η τέχνη και η πολιτική, παρότι φαίνονται διαφορετικοί κόσμοι, έχουν αρκετές βαθιές ομοιότητες:
Και οι δύο επιχειρούν να διαμορφώσουν τον τρόπο που βλέπουμε την πραγματικότητα».
- Πώς βλέπεις την σημερινή πραγματικότητα στον δήμο μας;
«Πιστεύω, ότι ο δήμος μας δεν ζει τις καλύτερες στιγμές του. Αν θεωρήσουμε δεδομένη την αγαθή πρόθεση όσων ασχολούνται με τα κοινά, θα πω απλά ότι αυτό δεν αρκεί. Ας μην ξεχνάμε ότι «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις».
- Ντίνα σ' ευχαριστώ για την κουβέντα μας.
«Κι εγώ σ' ευχαριστώ ιδιαίτερα. Δεν σου κρύβω ότι με εξέπληξε -ευχάριστα, εννοείται- η πρότασή σου να συνομιλήσουμε. Στην μικρή μας κοινωνία η γενναιοδωρία δεν είναι αυτονόητη και η «αναγνώριση» της όποιας πολιτιστικής προσπάθειας, έχει πολύ στενά κριτήρια.
Το συγγραφικό έργο της Ντίνας Ζαγάρη
Το 2018 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή ΠΕΖΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΔΙΧΩΣ (Π)ΟΙΗΣΗ, εκδόσεις ΑΠΑΡΣΙΣ. Ποιήματά της και πεζά συμπεριλαμβάνονται σε πολλές συλλογικές εκδόσεις και ανθολόγια. Μεταξύ αυτών 8 ΝΟΥΒΕΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (εκδόσεις 24γράμματα), ενώ δημοσιεύει συχνά σε διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες.
Το θεατρικό έργο ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΣ ΜΟΙΑΣΩ βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.
Το 2024 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ, εκδόσεις Άπαρσις. Το ομώνυμο διήγημα βραβεύτηκε από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών
Τον Ιούνιο 2026 κυκλοφόρησε η νουβέλα της, ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΑ από τις εκδόσεις ΟΜΗΡΟΣ.
