Θεαματική πρεμιέρα έκανε το βράδυ του Σαββάτου 16 Μαΐου 2026 η νέα παράσταση της Θεατρικής Ομάδας του Δήμου Φυλής «οι Δίδυμοι της Βενετίας» του Κάρλο Γκολντόνι σε διδασκαλία - σκηνοθεσία Στέλλας Νικολοθανάση.
Η Θεατρική Σκηνή του Δήμου Φυλής στο Ζεφύρι γέμισε ασφυκτικά με ένα κοινό που γέλασε με την ψυχή του και χάρισε στους ηθοποιούς της Στέλλας θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα. Την επιτυχία της πρεμιέρας καθιστά απόλυτη και το γεγονός ότι αν και συνέπεσε με τον τελικό του 70ου διαγωνισμού της Εurovision, το θεατρόφιλο κοινό που διαχρονικά ακολουθεί τις εξαιρετικές δουλειές της Θεατρικής Ομάδας του Δήμου Φυλής, έδωσε δυναμικό «παρών»! Το ίδιο συνέβη και το βράδυ της Κυριακής 17 Μαΐου.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι προσκλήσεις έχουν εξαντληθεί και για το επόμενο Σαββατοκύριακο 23 και 24 Μαΐου. Ωστόσο οι φαν της Στέλλας Νικολοθανάση και των συντελεστών της νέα παράστασης δεν πρέπει να ανησυχούν καθώς όπως επεσήμανε με ανάρτησή της η Σκηνοθέτιδα, το Φθινόπωρο η παράσταση θα επαναληφθεί για τους φίλους που δεν πρόλαβαν αυτά τα Σαββατοκύριακα.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι την πρεμιέρα παρακολούθησε ο Εντεταλμένος Αθλητισμού - Πολιτισμού του Δήμου Φυλής, Γιώργος Μαυροειδής, ο οποίος εδώ και χρόνια ανήκει στους φανς της θεατρικής Ομάδας. Ο Γιώργος Μαυροειδής συνεχάρη άπαντες για την εξαιρετική τους δουλειά και υπογράμμισε ότι θα βρίσκεται όπως και όλα τα προηγούμενα χρόνια στο πλευρό τους σε ότι χρειαστούν.
Λίγα λόγια για την υπόθεση
Ο Τζανέτο έρχεται από τη Βενετία στη Βερόνα για να παντρευτεί τη Ροζάουρα, γάμο με τον οποίο συμφωνεί, βέβαια, η μητέρα της, αλλά διαφωνεί κάθετα ο Παγκράτσιο, που θέλει τη Ροζάουρα για τον εαυτό του. Στη Βερόνα όμως βρίσκεται και η Βεατρίκη με την οποία είναι ερωτευμένος ο Τονίνο – από τη Βενετία κι αυτός, όπως και η Βεατρίκη - δίδυμος αδερφός του Τζανέτο. Ο Τονίνο έχει εμπιστευθεί τη Βεατρίκη στον Φλορίντο, επιστήθιο φίλο του, όσο εκείνη θα βρίσκεται στη Βερόνα και μέχρι εκείνος να ξεμπλέξει από διάφορους καυγάδες στη Βενετία. Αλλά ο Φλορίντο είναι κι αυτός ερωτευμένος με τη Βεατρίκη και θα κάνει τα πάντα για να την κερδίσει. Όπως και ο Λέλιο, ανιψιός της Ντοτορέσας, μητέρας της Ροζάουρα, που δεν θα διστάσει να μονομαχήσει με τον οποιονδήποτε προκειμένου να την αποκτήσει. Ο Τονίνο θα συναντήσει τη Ροζάουρα κι εκείνη θα νομίζει ότι είναι ο Τζανέτο, ενώ η Βεατρίκη θα νομίζει ότι ο Τζανέτο είναι ο Τονίνο. Μέσα σ’ αυτό το γαϊτανάκι των παρεξηγήσεων –και είναι μόνο η αρχή– ο Αρλεκίνος, η Κολομπίνα, ο Μπριγκέλα και οι άλλοι δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να μπερδεύουν την υπόθεση.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Κάρλο Γκολντόνι (1707–1793) γεννήθηκε στη Βενετία. Ο παππούς του καταγόταν από γνωστή και εύπορη οικογένεια της Μόντενα και είχε εγκατασταθεί στη Βενετία όμως κατασπατάλησε την περιουσία της οικογένειας. Ο πατέρας του Κάρλο προσπάθησε να σπουδάσει γιατρός αλλά δεν τα κατάφερε να πάρει πτυχίο και έτσι εξασκούσε την παραϊατρική. Ο Κάρλο κληρονόμησε την αγάπη για το θέατρο από τον παππού του, και σε ηλικία 8 ετών έγραψε το πρώτο θεατρικό έργο του ενώ σε ηλικία 14 ετών το έσκασε με ένα θίασο.
Σπούδασε Νομική και εργάστηκε μεταξύ άλλων και για την Ενετική Δημοκρατία. Το 1734 άρχισε να συνεργάζεται με το θίασο του Γκριμάνι στο θέατρο Σαν Σαμουέλε. Η πρώτη κωμωδία με πλήρως γραμμένο διάλογο είναι το Μια γυναίκα με χαρίσματα, με την οποία εγκαταλείπει τη συνηθισμένη ως τότε μορφή του αυτοσχεδιαστικού σεναρίου (commedia dell’ arte) στην οποία οι ηθοποιοί αυτοσχεδίαζαν πάνω σε έναν γενικό καμβά. Ο Γκολντόνι αναμόρφωσε το ιταλικό θέατρο, καθώς δημιούργησε ήρωες απαλλαγμένους από την τυποποίηση και τα παγιωμένα κωμικά κόλπα, αντιτάσσοντας την απλότητα, τη φυσικότητα και την ατομική ψυχολογία των ηρώων, ενώ κατήργησε και τη χρήση της μάσκας υποστηρίζοντας πως ο ηθοποιός γίνεται πιο πειστικός και άμεσος χρησιμοποιώντας τις εκφράσεις του προσώπου του. Οι ήρωες των έργων του μιλούσαν σε ζωντανή γλώσσα και διαφοροποιήθηκαν από τα στερεότυπα και τους τύπους της Commedia dell’ arte, έγιναν χαρακτήρες συνδεδεμένοι με το κοινωνικό, ιδεολογικό και ηθικό περιβάλλον της Βενετίας. Ο Γκολντόνι επικρίθηκε για τις καινοτομίες του και το 1762 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι προκειμένου να συνεργαστεί με την Comédie Italienne της Αυλής, ωστόσο η συνεργασία μαζί τους δεν ήταν όσο εύκολη ήλπιζε. Αναγκάστηκε, για να επιβιώσει, να δεχθεί τη θέση καθηγητή ιταλικής γλώσσας στην Αυλή του Λουδοβίκου XV. Το 1769 του χορηγήθηκε πενιχρή σύνταξη που λάμβανε τακτικά ως και το 1792, χρονιά που οι βασιλικές χορηγίες διακόπηκαν από την Εθνοσυνέλευση του νέου επαναστατικού καθεστώτος. Έζησε φτωχός και άρρωστος μέχρι το 1793. Πέθανε μία ημέρα πριν από την απόφαση της Συνέλευσης να του χορηγήσει εκ νέου τη σύνταξή του.
Ενδεικτική εργογραφία:
Υπηρέτης δύο αφεντάδων, Το κωμικό θέατρο, Ο ψεύτης, Παμέλα, Ο αληθινός φίλος, Το καφενείο, Η λοκαντιέρα, Ο ιμπρεσάριος της Σμύρνης, Ένα περίεργο συμβάν, Το καινούργιο σπίτι, Οι δίδυμοι της Βενετίας, Οι αγροίκοι, Η τριλογία του παραθερισμού, Τέλος καρναβαλιού, Καβγάδες στην Κιότζα.
Ο Κάρλο Γκολντόνι σε μεγάλα κέφια διαπερνά το χρόνο και χαρίζει απλόχερα το γέλιο ακόμα και σήμερα.
