ΜΗΤΣΟΣ: Ρε συ, τι θα ψηφίσουμε στις επόμενες δημοτικές; Πάλι τα ίδια;
ΣΑΚΗΣ: Τι «τα ίδια»; Λένε ότι έχουν νέο όραμα… μάλλον το παλιό το είδαν θολά και το ξαναέγραψαν. Θα αλλάξουν και το φυλλάδιο. Θα είναι πολύχρωμο και φωτεινό.
ΜΗΤΣΟΣ: Πολύχρωμο και φωτεινό ήταν και το προηγούμενο. Τα φυλλάδια ήταν πολύχρωμα. Τα έργα ασπρόμαυρα.
ΣΑΚΗΣ: Εγώ πάντως λέω να ψηφίσουμε αυτόν που «ακούει την κοινωνία».
ΜΗΤΣΟΣ: Εσύ δηλαδή έχεις συναντήσει κανέναν που να μην «ακούει την κοινωνία»; Ή είναι όλοι σε ίδιο σεμινάριο;
ΣΑΚΗΣ: Τώρα λένε ότι έχουν σχέδιο ανάπτυξης.
ΜΗΤΣΟΣ: Ανάπτυξη; Εδώ ψάχνουμε θέση να παρκάρουμε και λακκούβα να αποφύγουμε.
ΣΑΚΗΣ: Ναι, αλλά διαλαλούν ότι είναι ανεξάρτητοι… αλλά κάτι τέτοιους τους έχουμε δει να εξαρτώνται πολύ γρήγορα από την καρέκλα.
ΜΗΤΣΟΣ: Ανεξάρτητοι; Από τι; Από την πραγματικότητα ή από τις ευθύνες;
ΣΑΚΗΣ: Μη γίνεσαι τόσο καυστικός.
ΜΗΤΣΟΣ: Δεν είμαι καυστικός. Είμαι ανακυκλωμένος ψηφοφόρος. Κάθε τέσσερα χρόνια αλλάζουν τα συνθήματα, όχι τα προβλήματα.
ΣΑΚΗΣ: Δηλαδή τι προτείνεις;
ΜΗΤΣΟΣ: Να αφήσουμε στην άκρη τους επαγγελματίες της καρέκλας, τους κολλητούς που έγιναν παράγοντες και τους κουμπάρους που έγιναν εξουσία. Τους είδαμε. Τους ακούσαμε. Τους ψηφίσαμε. Αποτέλεσμα; Δεν είδαμε.
ΣΑΚΗΣ: Και ποιον ψηφίζουμε τότε;
ΜΗΤΣΟΣ: Εκείνον που θα υποσχεθεί τα λιγότερα και θα μπορεί να κάνει τα περισσότερα.
ΣΑΚΗΣ: Δηλαδή ψάχνουμε άνθρωπο, όχι διαφήμιση.
ΜΗΤΣΟΣ: Ακριβώς. Γιατί τα θαύματα τα πληρώσαμε ήδη. Τώρα ας δούμε έργα.
ΣΑΚΗΣ: Ή να μας το πουν από πριν ότι είναι επανάληψη… να ξέρουμε.
* Σάτιρα: Σπύρος
